Live your myth back home

Παρελθόν

Θυμάμαι πόσο τρέντυ ήταν πριν μερικά χρόνια η συζήτηση ότι στον Ευρωπαϊκό νότο τα τέκνα μένουν με τους γονείς τους και μετά τα 30 και δεν πάνε να ζήσουν μόνοι τους. Με αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκε η τάση ακόμα και οι φοιτητές που σπούδαζαν στην πόλη καταγωγής τους να αρχίζουν να νοικιάζουν διαμέρισμα για να μείνουν μόνοι τους. 

Κάνεις βέβαια δεν αναφερόταν στο γεγονός ότι και τα ηλικιωμένα μέλη μια οικογενείας (παππούς και γιαγιά) άρχισαν να μην είναι επιθυμητά στο σπίτι. Οι οίκοι ευγηρίας φύτρωναν παντού σαν τα μανιτάρια. Περιέργως ακόμα και όπου υπήρχε η δυνατότητα του δημοτικού οίκου ευγηρίας, οι περισσότεροι προτιμούσαν τον ιδιωτικό (των πληρωμένων συνειδήσεων) για να στέλνουν το συνταξιούχο της οικογένειας. Είχαμε φτάσει στο σημείο που ο πάππους ή/και η γιαγιά ήταν βάρος στο σπίτι.

Παρόν

Η κρίση αλλάζει και πάλι τα πράγματα, τις καταστάσεις και τις συνήθειες. Όλοι ξαναγυρίζουν στον σπίτι. Στα ούρμπαν τρεντ και πάλι αυτό που κυριαρχεί είναι ότι οι οικογένειες δεν έχουν πια την δυνατότητα να στέλνουν τα παιδιά τους να σπουδάσουν σε άλλη πόλη. Αν καταφέρουν να περάσουν σε ΤΕΙ ή ΑΕΙ της πόλης διαμονής των γονιών έχει καλώς, αλλιώς...

Αλλά και πάλι κανείς δεν αναφέρει το γεγονός ότι και καμία οικογένεια δεν σκέφτεται να στείλει τον/την συνταξιούχο σε οίκο ευγηρίας. Από την μια δεν υπάρχουν τα έξτρα χρήματα για να γίνει αυτό, από την άλλη η σύνταξη είναι σημαντικό έσοδο (όσο πετσοκομμένη και αν είναι) για να το αγνοήσει. Ο πάππους και η γιαγιά έγιναν ξαφνικά τα πιο κανακευμένα μέλη της οικογένειας. Η μακροζωία τους έχει ανακηρυχθεί σε ζήτημα τιμής και επιβίωσής την κάθε οικογένειας.  

Υ.Σ. Μέχρι πριν από ένα χρόνο η ανάρτηση 'εφηβικό δωμάτιο' χτύπαγε κόκκινο αυτή την εποχή που οι γονείς ετοίμαζαν το δωμάτιο του νέου φοιτητη.

Multi-Φανάρια

Το εμπορικό δαιμόνιο των Ελλήνων σταματημό δεν έχει τελευταία. Μετά την αλυσίδα καταστημάτων ‘Ξεπουλημα’ παρατήρησα και μια άλλη καινοτομία επιρρηματική δράση. 

Στις περισσότερες πόλεις της Ευρώπης αλλά και στην Αθήνα τις περασμένης δεκαετίας, το να σταματάς στο φανάρι θεωρείται χαμένος χρόνος. Οι άντρες οδηγοί φυσάνε, ξεφυσάνε, ασχολούνται με ανασκαφές στην μύτη τους, ανάβουν τσιγάρο, ψάχνουν να βρουν άλλο σταθμό στο ράδιο, κοιτάν δεξιά-αριστερά μήπως δουν τίποτα το ενδιαφέρον και γενικά βαριούνται. Οι γυναίκες έχουν κάτι παραπάνω να ασχολούνται, δηλαδή το μακιγιάζ και το κινητό.

Άλλα γενικά και οι δυο αν μπορούσαν να αποφύγουν τα φανάρια θα το έκαναν.

Τώρα τελευταία η παραμονή στο φανάρι έχει πάρει άλλη διάσταση στην Αθήνα. Μπορείς να κάνεις τα ψώνια σου, αφού βρίσκεις μικροπωλητές που πουλάνε από λουλούδια, παιχνίδια, τσιγάρα, κουλούρια, νερό, προφυλακτικά, εφημερίδες, cd, dvd και τόσα άλλα. Μέχρι εδώ όλα καλά μιας και από τα παραπάνω είμαστε πλέον συνηθισμένοι. Η καινοτομία βρίσκεται στο ότι πλέον καθώς περιμένεις στο φανάρι μπορείς να δεις μικρές θεατρικές παραστάσεις. Ορισμένες φορές νομίζεις οτι δεν είσαι στο αυτοκίνητο σου αλλά σε καρέκλα του Ελλάδα έχεις ταλέντο.

Προβλέπω στο μέλλον να βγουν και οι τηλεοπτικοί δημοσιογράφοι να λένε τα νέα μαζί με τηλε-αναλυτές, αστρολόγους να ενημερώνουν για τα ζώδια, μετεωρολόγους να ενημερώνουν για των καιρό, ηθοποιούς να παίζουν μικρές σκηνές από το χτεσινό σήριαλ, μάγειρες να σου μαθαίνουν να μαγειρεύεις, πολιτικούς να βρίζονται, χρηματιστές να δίνουν συμβουλές πως να επενδύσεις τα χρήματα σου, ψυχολόγους να δίνουν συμβουλές για τα καθημερινά προβλήματα, μηχανουργοι να φτιάχνουν μικροβλάβες του αυτοκινήτου, ποδοσφαιριστές να παίζουν ποδόσφαιρο, καθηγητές να κάνουν φροντιστήριο σε φοιτητές ή μαθήματα ξένων γλωσσών,  ο Άδωνις θα πουλά βιβλία, οι παπάδες θα κάνουν λειτουργίες, και ότι τραβά η όρεξη σου...

Η Ελλάδα πάει μπροστά και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι. Τελικά είναι καλό πράγμα η ακυβερνησία. Κάτι παραπάνω θα ξέρουν οι αναρχικοί!

Ξεπούλημα

Τελικά οι Έλληνες είστε πολύ έξυπνος λαός. Τα καταφέρατε μεσούσης της κρίσης να αποδείξετε το εμπορικό και επιρρηματικό σας δαιμόνιο. Παρατήρησα τις τελευταίες μέρες την νέα σειρά καταστημάτων που κάνει θραύση στην Αθήνα. 

 Όπου και να γυρίσω το μάτι μου βλέπω μαγαζιά τις αλυσίδας ‘Ξεπούλημα’. 

Πρέπει να πω ότι είναι μια εξαιρετική ιδέα. Το franchising με το brand name ‘Ξεπούλημα’ έχει κατακλύσει όλους τους εμπορικούς δρόμους και όλες τις γειτονιές. Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν κάτι αντίστοιχο της Benetton, Sisley, Bull and Bear, HM, κτλ με ρούχα και αξεσουάρ και παπούτσια. Γρήγορα όμως κατάλαβα ότι έκανα λάθος. Οι ποικιλία των μαγαζιών είναι κατά πολύ πλουσιότερη, αφού μπορεί να πουλάνε και ηλεκτρικά είδη, οικιακά είδη, υφάσματα, αρώματα, καλλυντικά, τρόφιμα, sex shop και ότι άλλο βάλει ο νους σου. 

Το καλύτερο βέβαια είναι οι τιμές!!! Έμεινα χωρίς κουβέντα όταν είδα το πόσο ανταγωνιστικές είναι οι τιμές. Το μόνο κακό είναι ότι τα προϊόντα αυτής της αλυσίδας είναι περιορισμένα και πρέπει να βιαστείς για να προλάβεις. 

 Αν και πρέπει να πω ότι ακόμα πιο ανταγωνιστική πρέπει να είναι η αδελφή αλυσίδα καταστημάτων ‘Ξεπούλημα / Κλείνουμε σε ένα μήνα’. Σε αυτή την περίπτωση το πρόβλημα είναι ότι γίνετε τέτοιος πανικός που τα μαγαζιά αναγκάζονται να κλείσουν και να μεταφερθούν σε άλλη περιοχή. Θα πρέπει να σημειώσω πόσο μου έκανε εντύπωση το γεγονός ότι και οι δυο αλυσίδες καταστημάτων έχουν σαν ιδιοκτήτες Έλληνες και μόνο Έλληνες. Μα ούτε ένα Κινέζο να μην δω! Το βλέπω στο άμεσο μέλλον η αλυσίδα να γίνει διεθνείς και να αποκτήσει αδελφάκια και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Φορολογική Δήλωση

Τι πράγμα είναι αυτό φέτος με τη φορολογική δήλωση; Μέχρι τώρα έκανες λίγο τα γλυκά μάτια στο λογιστή, του κουνιώσουν και λίγο, άντε μέχρι και του καθόσουνα για να σου την φτιάξει.

Φέτος όμως... αυτό είναι άλλο πράγμα. Πρέπει να φτάσω μέχρι Αλ Μούνια, αν όχι τον Παπακωνσταντίνου. Είναι βέβαια τόσο δύσκολά τα πράγματα που μέχρι και στην Κατσέλη κάθομαι. Άλλες γίνονται λεσβίες για απόλαυση, άλλες για το παιδί τους, εγώ για μια φορολογική δήλωση. Ένα μόνο να αποφύγω εύχομαι. Μην χρειαστεί να κάτσω στον Παγκάλο...

Vector Lovers – Electrospective

Πάσχα έρχετε σε λίγες μέρες (φέτος Καθολικοί και Ορθοδοξοί το γιορτάζουν την ίδια μέρα), Μεγάλη εβδομάδα έχουμε, και μου τα έχει πρίξει η πεθερά ότι θα πρέπει να ακουώ ανάλογη μουσικη.

«Δεν μπορείς να ακούς αυτά τα κλαμπαξύμπανα μεγαλοβδομαδιάτικα!, Αντέ να πας καμια μέρα και εκκλησία...! Έτσι κάνετε εσείς οι καθολικοί και μου έχεις χαλάσει και το γιόκα μου. Από τότε που σε έφερε Ελλάδα δεν έχει πάει να μεταλάβει ούτε μια φόρα. Όλο μπουνγκα-μπούνγκα, φρου-φρου και ερώματα μου είστε. Θα σας κάψει ο Θεός1 Να δεις γι αυτό δεν μπορείτε να κάνετε παιδί...μπλα, μπλα, μπλα...»

Και επείδη δεν μπορώ να την ακούω αποφάσισα απλά να ακουω πιο χαλαρή μουσική αυτές τις μέρες.

Ευτυχώς λοιπόν που βρήκα τους Vector Lovers και το νέο άλμπουμ τους Electrospective. Μουσική καθαρά ηλεκτρονική και απίστευτα απλή. Σαφώς επηρεασμένη από Kraftwerk, Aphex Twin, Βαγγέλη Παπαθανασίου και από ινταστριαλ ακούσματα του 80. Στίχοι; Ελάχιστοι και όλοι μαζεμένοι στο πρώτο κομμάτι. Δύσκολα να απομονώσεις κομμάτια αλλά σιγούρα τα Melodies and memory, Shinjuku girl, City lights from a train και Nightwalking your memory ξεχωρίζουν.

Άντε και Καλό Πάσχα!

Χρεοκρατία

Πριν από μερικές μέρες είδα το το ντοκυμαντέρ για την κρίση του Άρη Χατζηστεφάνου, Χρεοκρατία. Σίγουρα πρόκειται για μια πολύ κάλη προσπάθεια. Πολλοί το κατηγόρησαν ότι δεν είναι κινηματοργαφικό αλλά τηλεοπτικό. Λάθος, το Χρεοκρατία είναι καθαρά ιντερνετικό. Ένω παραλλήλα είναι και καθαρά ελληνικό. Δύσκολα κάποιος που δεν έχει παρακολουθήσει την ελληνική κρίση μπορεί να το καταλάβει. Σίγουρα κάθε Ελλήνας μπορεί αμέσως να αντιληφθεί τα μηνυματά του, την ορολογία του και την ροή του.

Αντίθετα από τα περισσότερα ντοκυματερ του είδους , έχει και πρωταγονιστή, τον οικονομολόγο Λαπαβίτσα. Το ντοκυμαντερ είναι βαθιά επηρεασμένο από την ιδέες του, της απόψεις του και τα λεγόμενα του. Συμπρωταγονιστές του είναι ο Γλέζος, ο Κορέα, η αντισυνταγματική κρίση, η καταστρατήγηση της αστικής δημοκρατίας, οι προληπτικές προσαγωγές, το ιδιώνυμο της κουκούλας, τα όρια του παρακράτους, τα ελικόπτερα που φυγαδεύουν προέδρους, υπουργούς και προθυπουργους, το φλεγόμενο χριστουγεννίατικο δέντρο, οι ολυμπιακοί αγώνες, ένα έξυπνο τέλος και βέβαια ένα χρεός που μπορεί να είναι απεχθες...

Μπορεί να μην είναι το καλύτερο ντοκυματέρ που έχεις δει ποτέ αλλά αξίζει να το δεις...

Debtocracy final from ThePressProject on Vimeo.

Ανταπόκριση από το μέλλον (μέρος 2ο)

συνέχεια από το πρώτο μέρος

Ορισμένοι κακοντρεχείς που δεν θέλουν η Ελλάδα να προοδεύσει, βιάστηκαν να με κατηγορήσουν ότι παγίδευσα τους δικαστικούς ώστε να υπηρετούν το Χρηματιστηριο και να φροντίζουν την ευημερία του μεσώ των αποφάσεων τους. Μέγα ψεύδος. Ποτέ δεν υπαγόρευσα αποφάσεις. Το χρηματιστήριο είναι ένας ναός της δημοκρατίας. Όσοι εργάζονται για αυτό και σε αυτό είναι ελεύθεροι να πράξουν αυτοβούλως για το καλό του Χρηματιστηρίου, άρα και των ιδίων. Αρκεί το χρηματιστήριο να διατηρεί την ευημερία του.

Είμαι κάλος χριστιανός ξέρεται και βλέπω ότι η εκκλησία έχει πολλά κοινά με το χρηματιστήριο. Προστατεύει του πιστούς του αρκεί οι πιστοί σαν καλοί χριστιανοί να προστατεύουν την εκκλησία τους και τους ομόθρησκους της. Ο καθένας μπορεί να έρθει κάτω από την ομπρέλα του χρηματιστηρίου και να σωθεί. Επαναλαμβάνω όμως, για να γίνει αυτό θα πρέπει, όποιος μπαίνει στους κόλπους της εκλλησίας του χρηματιστηρίου, να πιστεύει τους νόμους τις αγοράς απολύτα, να τους τιρει και να προστατεύει τους «ομόθρησκους» του.

Από τότε κύλησε πολύ καιρό στο αυλάκι. Πλέον παρόμοιες πρακτικές ακολουθούν οι περισσότερες χώρες. Πρώτη χώρα που μας μιμίθηκε ήταν η Ιταλία του Μπερλουσκόνι. Την επόχη εκείνη ο τέως προθυπουργός της γειτονικης χώρας και νυν μεγάλος πορνοστάρ είχε προβλήματα με δικαστικους που ατίμαζαν το δικαστικό ιταλικό σώμα, και με αυτή του την κίνηση κατάφερε και να βοηθήσει την ιταλική οικονομία και τα δικαστικά κτυπήματα κάτω από την μέση. Τελεύταία χώρα που ακολούθησε το παραδειγμά μας ήταν η Γερμάνια που τόσο είχε κατακρίνει αυτή την αποφασή μας.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χάσει η Ελλάδα μας το πλεονέκτημα της. Οι πολιτικοί αντί να το αντιλήφθούν νώρις και να δράσουν γρήγορα, αδράνησαν. Μέγα λάθος! Αυτό έφερε και πάλι την χώρα μας να τρέχει πάλι πίσω από τις εξελίξεις. Αυτό έφερε την χώρα μας και πάλι βαθία μέσα στην οικονομική κρίση.

Σημερά που βρισκόμαστε σε μία νεα κρίση, και πάλι η λυσή μπορεί να δοθεί μέσα από το χρηματιστήριο.

συνεχίζεται...

Για να έχουμε τράτο

Ανταπόκριση από το μέλλον (μέρος 1ο)

     Το μεγαλύτερο και πιο επικερδές δικαστήριο της χώρας περνά δύσκολές στιγμές. Η μετοχή του Αρείου Πάγου τις τελευταίες μέρες έχει κατρακυλήσει και το βαρέλι φαίνεται να μην έχει πάτο. Αυτή η συγκυρία έχει παρασύρει τόσο τις μετοχές των ΜΜΕ και των τραπεζών, αλλά κυρίως τις μετοχές του δικαστικού κλάδου.

     Στην χτεσινή του συνέντευξη τύπου ο τέως πρόεδρος του Αρείου Πάγου, Αντρέας Βγενόπουλος προσπάθησε να εξηγήσει τα αίτια της καταστροφής και να προτείνει λύσεις.

     «Όταν δόθηκε η ευκαιρία στα δικαστήρια να γίνουν πιο ευέλικτα και οικονομικά ανεξάρτητα από την εκάστοτε κυβέρνηση, πριν από 10 χρόνια είχα ένα όραμα. Γι’ αυτό το λόγο και αποφάσισα να επενδύσω στον Άρειο Πάγο. Κάνεις δεν μπορούσε να σκεφτεί στις 16 Οκτωβρίου 1834, όταν ιδρύθηκε με βασιλικό διάταγμα, ότι θα μπορούσε να γίνει η πιο επικερδής Ευρωπαϊκή εταιρία μετά από σχεδόν δυο αιώνες. Η οικονομική κρίση του 2010 έδωσε την δυνατότητα, που μόνο σε τέτοιες συνθήκες μπορούν να δημιουργηθούν, στον τότε πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου, να πάρει μια σοφή απόφαση. Χρειάστηκε βέβαια να περάσουν τρία χρόνια δύσκολης οικονομικής κατάστασης. Να σας θυμίσω ότι τα όποια σκληρά μέτρα η κυβέρνηση είχε πάρει μέχρι τότε, με την στήριξη της ΕΕ και του ΔΝΤ, δεν είχαν καταφέρει παρά να κρατήσουν την ανεργία λίγο κάτω από το 30%, το έλλειμμα στο 22% και την ανάπτυξη στο -11%. Το Ελληνικό χρηματιστήριο είχε καταρρεύσει.»

     «Τότε και λίγους μήνες πριν τις εκλογές που έδειχναν ότι το Πασόκ θα κινδύνευε να μην μπει καν στην βουλή, ο πρωθυπουργός αποφάσισε να πάρει την μεγάλη απόφαση και να ακολουθήσει την εξαιρετική ιδέα του Άγγελου Φιλιππίδη. Όλα πήγαν καλά, η Ελλάδα σώθηκε, το Πασόκ κέρδισε και πάλι τις εκλογές, ο Άγγελος Φιλιππίδης έγινε ο πιο επιτυχημένος υπουργός των οικονομικών και σε 5 χρόνια μπήκαμε στους G8.»

     «Η Ελλάδα έγινε η πρώτη χώρα που ιδιωτικοποίησε τα δικαστήρια. Τότε ήταν που αγόρασα τον Άρειο Πάγο. Έφερα στον Άρειο Πάγο τους καλύτερους νομικούς, τους καλύτερους δικηγόρους, στους καλύτερους οικονομολόγους, τους καλύτερους στην διοίκηση επιχειρήσεων. Μπορεί οι μισθοί που είχαμε να ήταν χαμηλότεροι από πριν, αλλά με τα μπόνους όσοι δούλευαν σωστά και μεθοδικά έπαιρναν τους υψηλότερους μισθούς στην Ευρώπη. Γι’ αυτό και καταφέραμε να έρθουν σ’ εμάς οι κορυφαίοι. Από εκεί και πέρα όλες οι υποθέσεις άρχισαν να βγαίνουν σε ελάχιστους χρόνους. Όταν θέτεις όρια χρόνου και επιβραβεύεις οικονομικά τους καλύτερους εργαζομένους, δηλαδή αυτούς που πετυχαίνουν τους στόχους της επιχείρησης, δεν μπορεί παρά να έχεις επιτυχία. Η Ελλάδα έκανε ένα μεγάλο βήμα ώστε να αποτινάξει από πάνω της τον κρατισμό. Οι επενδύσεις στην Ελλάδα αυξήθηκάν κατακόρυφα. Ελάχιστοι περίμεναν μια τέτοια κούρσα ανάπτυξης.»

     «Ορισμένοι κακοντρεχείς που δεν θέλουν η Ελλάδα να προοδεύσει, βιάστηκαν να με κατηγορήσουν...»

...συνεχίζεται

καθαρά και στα τέσσερα

Αλλαξά γείτονες τελευταία και οι νέοι μου έδωσαν μια φανταστική ιδέα (ιδέα => idea => αηδία). 

Γυρνάω τις προάλλες από την δουλεία και βλέπω την γειτόνισσα στα τέσσερα…, μίση μέσα στο ασανσερ και μισή από έξω, να καθαρίζει την μοκέτα του ασανσερ!

Δεν έδωσα σημασία...

Ξυπνάω το πρωί να πάω στην δουλειά την άλλη μέρα, άνοιγω την πόρτα, και βλέπω πάλι την γειτόνισσα στα τέσσερα να καθαρίζει την μοκέτα...

Δεν μπορεί, σκέφτηκα, κάτι παίζει, κάτι συμβαίνει.

α) έχει μανία με την καθαριότητα;

β) ο άντρας της δεν ικανοποίει και «ψάχνετε»...;

γ) είναι ένα έθιμο που έχετε έσεις οι έλληνες και δεν το γνωρίζω;

Το ίδιο πάντως βιολί συνεχίζεται....

Ακόμα δεν έχω αποφασίσει τι ακριβώς ισχύει. Το αφήνω να μεστώσει μέσα μου, για να βγάλω απόφαση. (ναι! και αυτό αγαπητό γουρούνι).

Παράλληλα μου ήρθε μια πολύ καλή ιδέα για την αντιμετώπιση της κρίση. Μια ιδέα που κάνει και το α και β να ισχύουν ένω συνδιαζεί και το γ.

-Υπάρχουν πολλές γυναίκες που δεν ικανοποιούνται από τους άντρες τους;

-Υπάρχουν.

-Υπάρχουν πολλοί άντρες που πηγαίνουν με πόρνες για να ικανοποιηθούν;

-Υπάρχουν.

Λοιπόν, όσες γύναικες γουστάρουν ικανοποίηση, είτε έχουν μανία με την καθαρίοτητα είτε όχι, μπορούν να αναλάβουν την καθαρίοτητα των πολυκατοικιών τους. Στα τέσσερα όμως... Θα τις βλέπουν οι άντρες που έχουν ανάγκη από σεξ, καθώς θα γυρνάνε το απόγευμα από την δουλειά ή νωρίς το πρώι, θα ερεθίζονται και θα τους τον φορμάρουν.

Με αυτον τον τρόπο θα ελαφρύνθει ο οικογενιακός προϋπολογισμός από δυο έξοδα, ένω παράλληλα οι έλληνες θα αποκτησετε ένα φανταστικό και μοναδικο έθιμο που θα μπορούσε να βοηθήσει και τον τουρισμό σας.

Κάποιος μπορεί να πει ότι θα χάσουν την δουλειά οι πόρνες και οι καθαρίστριες. Ναι μεν άλλα. Θα χρειάζονται περισσότερες καθαρίστριες για τα σπίτια, άφου άμφιβάλω αν θα υπάρχει όρεξη και ενέργεια για indoor καθαρισμά μετά το outdoor σεξ. Οι πόρνες, από την άλλη, θα μπορούν να γίνουν βουλευτίνες στην Ιταλία δίπλα στον Μπερλούσκα.

Μούγκα στην Στρούγκα

Πριν από λίγο καιρό άκουσα στον δρόμο την φράση Μούγκα στην Στρούγκα. Ιταλίδα γαρ, δεν ήξερα την σημασία της. Έψαξα στα λεξικά, αλλά χωρίς επιτυχία.

Ρώτησα λοιπόν την μητέρα να μου πει. Ως γνήσια «καλή ελληνίδα πεθερά» δεν πρέπει να με συμπαθεί και πολύ, γιατί μου είπε μια ιστορία ώστε να μου εξηγήσει την συμασια της φράσεις Μούγκα στην Στρούγκα. Μια ιστορία που με μπέρδεψε περισσότερο. Να τι μου είπε:

«Θυμάσαι την άνοιξη τα επεισόδια που έγιναν στον κέντρο της Αθήνας για το μνημόνιο; Θυμάσαι την φωτιά στο υποκατάστημα της τράπεζας Μarfin στην οδό Σταδίου; Θυμάσαι που τα κανάλια, τα ραδιόφωνα, οι εφημερίδες άλλα και όλοι οι πολιτικοί ασχολούντουσαν με το θέμα για μέρες ολόκληρες; Το μοναδικό τους θέμα ήταν ο θάνατος των 3+1 ανθρώπων από την επίθεση των «αντιεξουσιαστών». Είχαν βγάλει σαν συμπέρασμα ότι οι «αντιεξουσιαστές» και οι πορείες στο κέντρο της Αθήνας ήταν οι μοναδικοί υπαίτιοι για το δυστύχημα. Γι αυτό το λόγω η αστυνομία άρχισε έναν αγώνα για να βρει τους ενόχους «αντιεξουσιαστές» και παράλληλα άρχισαν οι προληπτικές προσαγωγές πριν και κατά την διάρκεια των πορειών όσων είχαν μαζί τους τσάντα και περίεργα μαλλιά ή μούσια. Τους ενόχους «αντιεξουσιαστες» δεν τους έχουν βρει ακόμα, αλλά κατάφεραν ώστε ο κόσμος να φοβάται να πάρει μέρος σε πορείες.

Αυτό όμως που απόκρυπταν, ή μάλλον καλύτερα ξέχναγαν, ήταν ότι χρειάζονται δυο για να γίνει το «κακό».

Την προηγούμενη εβδομάδα το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) έβγαλε ένα πόρισμα που καταγράφει με στοιχεία όσα είχαν αποκρύψει, ή μάλλον καλύτερα «ξεχάσει» να πουν, την περασμένη άνοιξη, δημοσιογράφοι, αστυνομικοί και πολιτικοί. Το πόρισμα που βγήκε τον Ιούλιο, αλλά οι δημοσιογράφοι θυμήθηκαν μόνο πριν από μερικές μέρες, καταγράφει τις ελλείψεις στο σύστημα πυρασφάλειας του κτιρίου. Στο πόρισμα καταγράφονται σοβαρές ελλείψεις στο σύστημα πυρασφάλειας του κτιρίου, κλειδωμένες έξοδοι διαφυγής, ελλείψεις πιστοποιητικών και απουσία σχετικής εκπαίδευσης του προσωπικού, και άλλα γεγονότα που επηρέασαν την απόπειρα απεγκλωβισμού των εργαζομένων μετά τη δολοφονική επίθεση των κουκουλοφόρων. Για την μη αποτελεσματική και ασφαλή εκκένωση του χώρου επιβλήθηκε στην τράπεζα το μέγιστο από τη νομοθεσία προβλεπόμενο πρόστιμο, ύψους 50.000 ευρώ!!!

Δηλαδή το κόστος της ζωής ενός τραπεζικού υπαλλήλου στην Ελλάδα είναι περίπου 15.000 ευρώ!!!

Όσοι λοιπόν έκλαιγαν και οδύρονταν για μέρες ολόκληρες στα κανάλια πριν από μερικούς μήνες τώρα που βγήκε το πόρισμα με τις ευθύνες της τράπεζας Μούγκα στην Στρούγκα.

Αυτά μου είπε για να μου εξηγήσει την φράση «Μούγκα στην Στρούγκα». Τα λέει μάλλον όλα αυτά για να με κοροϊδέψει. Εγώ ξέρω ότι «αντιεξουσιαστες» είναι το υπουργικό συμβούλιο του Τζορτζ Πασοκ. Ο πρόεδρος της Μαρφιν είναι ένας καλός άνθρωπος που ασχολείται μόνο με τον Παναθηναϊκό. Ότι οι αμερικανοί έδωσαν στις οικογένειες αθώων θυμάτων στο Αφγανιστάν 1 000 ευρώ, άρα απόκειται η αναλογία της ζωής ενός έλληνα με έναν Αφγανό να είναι 1 προς 15. Για 1 προς 1 το βλέπω πιο πιθανό.

Μήπως ξέρει να μου εξηγήσει τι πάει να πει «Μουγκα στην στρούγκα»; Ή μήπως να ρωτήσω κανένα δημοσιογράφο ή πολιτικό καλύτερα; Ή κανένα υπάλληλο της Μαρφιν;

Δίαιτα

Δευτέρα. Αναβαίνω στην ζυγαριά. μμμ! μήπως πρέπει να κάνω δίαιτα;

Βάζω λιγότερη ζάχαρη στον καφέ. Δεν παίρνω το ασανσέρ αλλά κατεβαίνω τους δυο ορόφους με τις σκάλες. Πρόοδος.

Τρίτη. Ανεβαίνω στην ζυγαριά, μμμ! μήπως πρέπει να κάνω δίαιτα;

Βάζω λιγότερη ζάχαρη στον καφέ. Δεν παίρνω το ασανσέρ αλλά κατεβαίνω τους δυο ορόφους με τις σκάλες. Για πρόγευμα κατά τις 10 δεν τρώω κρουασάν κεράσι, αλλά βουτύρου και ένα μήλο. Πρόοδος.

Τετάρτη. Ανεβαίνω στην ζυγαριά, μμμ! μήπως πρέπει να κάνω δίαιτα;

Βάζω λιγότερη ζάχαρη στον καφέ. Δεν παίρνω το ασανσέρ αλλά κατεβαίνω τους δυο ορόφους με τις σκάλες. Για πρόγευμα κατά τις 10 δεν τρώω κρουασάν κεράσι, αλλά βουτύρου και ένα μήλο. Φεύγοντας από την δουλειά το μεσημέρι παίρνω την συνηθισμένη τυρόπιτα, αλλά περπατάω για να πάρω το λεωφορείο στην επόμενη στάση. Πρόοδος.

Πέμπτη. Ανεβαίνω στην ζυγαριά, μμμ! μήπως πρέπει να κάνω δίαιτα;

Βάζω λιγότερη ζάχαρη στον καφέ. Δεν παίρνω το ασανσέρ αλλά κατεβαίνω τους δυο ορόφους με τις σκάλες. Για πρόγευμα κατά τις 10 δεν τρώω κρουασάν κεράσι, αλλά βουτύρου και ένα μήλο. Φεύγοντας από την δουλειά το μεσημέρι παίρνω την συνηθισμένη τυρόπιτα, αλλά περπατάω για να πάρω το λεωφορείο στην επόμενη στάση. Στο σπίτι για μεσημεριανό τρώω μόνο μια φέτα ψωμί, όχι δύο και αντί κόκα κόλα πίνω fanta πορτοκάλι. Πρόοδος.

Παρασκευή. Ανεβαίνω στην ζυγαριά, μμμ! μήπως πρέπει να κάνω δίαιτα;

Βάζω λιγότερη ζάχαρη στον καφέ. Δεν παίρνω το ασανσέρ αλλά κατεβαίνω τους δυο ορόφους με τις σκάλες. Για πρόγευμα κατά τις 10 δεν τρώω κρουασάν κεράσι, αλλά βουτύρου και ένα μήλο. Φεύγοντας από την δουλειά το μεσημέρι παίρνω την συνηθισμένη τυρόπιτα, αλλά περπατάω για να πάρω το λεωφορείο στην επόμενη στάση. Στο σπίτι για μεσημεριανό τρώω μόνο μια φέτα ψωμί, όχι δύο και αντί κόκα κόλα πίνω fanta πορτοκάλι. Το απόγευμα στο γυμναστήριο κάνω 30 λεπτά διάδρομο αντί για 15 και 5χ20 κοιλιακούς αντί για 3χ20. Γυρνώντας σπίτι δεν αντέχω και παίρνω μια σοκολάτα (ε! τόση προσπάθεια έκανα). Πρόοδος.

Σάββατό και Κυριακή. Σιγά μην ανέβω ζυγαριά. Ας το ρίξω και λίγο έξω. Τόσο τρέξιμο έριξα στο γυμναστήριο την παρασκευή...

Δευτέρα. Αναβαίνω στην ζυγαριά. ααα! Πρέπει να κάνω δίαιτα!!!

Κάπως έτσι το πήγεναν και Πασόκ-ΝΔ όλα αυτά τα χρόνια. Όπου ζυγαριά βάλε εκλογές και θα καταλάβεις. Αυτό που δεν έχουν αντιλιφθεί είναι ότι την διαιτά δεν πρέπει να την εφαρμόσουν σε όλους αλλά μόνο σε όσους το έχουν «ανάγκη»..., δηλαδή τον εαυτό τους!

περαστικά

Τυφλός αστυνομικός, καλός αστυνομικός

Έχω το «κακό» συνήθειο μετά το βραδινό φαγητό να πηγαίνω για περπάτημα. Έτσι τις προάλλες, κατά τις 10 το βράδυ, περπατώντας πέρασα έξω από το σταθμό των τρένων. Φορούσα ακουστικά με την ένταση του ipod αρκετά δυνατά. Μπροστά στον σταθμό ήταν τρεις μπάτσοι με το γνωστό βλέμμα «γαμώ και δέρνω». Περνώντας από μπροστά τους ένας μου κάνει «ψιτ» και εγώ κάνω πως δεν ακούω. Βλέπει ότι έχω ακουστικά και ακούω μουσική και με πιο δυνατή φωνή λέει «εσύ!». Αφού τους είχα περάσει και ήμουν σε απόσταση 1 μέτρου περίπου βαράει παλαμάκια. Μετά από 3-4 δευτερόλεπτα αισθάνομαι κάποιον να μου χτυπά την πλάτη. Γυρνάω και βλέπω έναν από τους τρεις. Ένας αστυνομικός γύρω στα 50 που προσπαθεί να «δείξει» στους δυο νεότερους ποια είναι η «δύναμη» τους και πως να την αποδεικνύουν και να την επιδεικνύουν.

-Συγνώμη, του λέω.

-Δεν ακούτε; με ρώτά.

-Ακούω μουσική, του απαντώ και του δείχνω τα ακουστικά.

-Τρεις φορές σας φώναξα και δεν ακούσατε.

-Μου φωνάξατε;

-Ναι

-Σε έμενα;

-Ναι

-Συγνώμη, αλλά το μόνο που άκουσα ήταν ένα «ψιτ», ένα «εσύ» και παλαμάκια. Νόμιζα ότι απευθυνόσασταν σε κάποιον σκύλο...

-Ταυτότητα παρακαλώ; μου λέει εκνευρισμένος.

Το βλέπω να έχει «φουσκώσει» σαν κόκορας, με δυσκολία κρατάω τα γέλια και του δίνω την ταυτότητα.

-Είναι επικίνδυνο να περπατάτε με ακουστικά. Πριν λίγο καιρό μια κοπέλα την πάτησε το λεωφορείο επειδή άκουγε δυνατά μουσική και δεν το αντιλήφθηκε.

Πήρε την ταυτότητα και άρχισε να την επεξεργάζεται. Δεν είχε ξαναδεί ιταλική ταυτότητα.

-Τα γράμματα είναι μικρά, δεν τα βλέπω καλά. Ποιο είναι το όνομα; Το επίθετο;

Βγάζω τα γυαλιά μου και του τα προσφέρω.

-Είναι επικίνδυνο να κυκλοφορείται τέτοια ώρα στο σκοτάδί χωρίς γυαλιά, του λέω. Μπορεί να σας πατήσει κανένα αυτοκίνητο...

-Χτύπα ξύλο κοπέλα μου! Πες μου ότι είσαι και σαββατογεννημένη;

-Ναι. Σάββατο γεννήθηκα. Γιατί;

-Τίποτα, τίποτα. Έντάξη. Ορίστε πάρτε την ταυτότητα σας και άλλη φορά να προσέχετε.

Πήρα την ταυτότητα μου την έβαλα στην τσάντα μου και έφυγα. Γυρνώντας στην γωνία και μετά από 10 μέτρα άκουσα ένα θόρυβο. Σαν να έγινε ένα ατύχημα προς την μεριά του σταθμού...

Μετά από μερικές μέρες πέρασα πάλι από το σημείο. Ο μεγάλος σε ηλικία αστυνομικόςέλειπε. Στην θέση του ήταν ένας άλλος. Αλλά οι άλλοι δύο ήταν ίδιοι και με το που με είδαν έπιασαν τα αρχίδια τους... Όταν πέρασα από μπροστά τους ο ένας είπε την λέξη «μαυρόγατα»

Πρέπει να τους έχει πειράξει πολύ τους αστυνομικούς το ‘μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι’ και τους βλέπουν όλους σαν ζώα σκέφτηκα.

Εγκληματικότητα στο ναδίρ

     Τυχαίνει να είμαι ένας από τους πολίτες αυτής την πόλης (της Αθήνας ντε!) που έχει μηχανάκι και κυκλοφορεί με αυτό στο κέντρο.

     Κάτι πήρε το αυτί μου αυτές τις μέρες ότι η εγκληματικότητα έπεσε στην Αθήνα με το που έπιασε δουλειά η αστυνομική ομάδα ΔΙΑΣ. Για όσους δεν ξέρουν είναι τα στρουμφάκια με τα παπάκια και τις μηχανές.

   Στην προ-Δίας εποχής όσοι οδηγούσαν παπάκια αποτελούσαν τους μεγαλύτερους εγκληματίες. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτούς σταματάνε συνέχεια στα μπλόκα οι φίλοι μας οι μπάτσοι. Ή μάλλον καλύτερα σταματάγανε. Αφού οι μπάτσοι είδαν και αποείδαν τι περνάμε κάθε μέρα στους δρόμους όσοι οδηγούν δίτροχα, ηρέμησαν! Κατάλαβαν τι ωραία είναι να είσαι αόρατος, να μαστουρώνεις κάθε μέρα από τα καυσαέρια, να έχεις μόνο 114 θέσεις νόμιμου παρκαρίσματος σε όλο το κέντρο της Αθήνας, να μην σου δίνει κανείς σημασία, να σε βρίζουν οι «κινέζοι» αφού σου κλείνουν την αριστερή πλευρά ώστε να μην μπορείς να τους προσπεράσεις και κάνουν απότομούς ελιγμούς προς τα δεξιά για τον 4ο πελάτη.

     Για αυτό έπεσε η εγκληματικότητα. Σταμάτησαν οι μπάτσοι να την πέφτουν στα δίτροχα.

Φαντάζομαι ότι αν φτιάξουν μια ομάδα με συνταξιούχους και μια ομάδα με φοιτητές, η εγκληματικότητα από την Αθήνα θα εξαφανιστεί. Άντε με το καλό...

   Τώρα κατάλαβα γιατί τόσα χρόνια δεν συλλαμβάνανε τους έμπορους ναρκωτικών, τους μπράβους και τις πουτάνες. Από συναδελφική αλληλεγγύη...

ΕΣΠΑ και 3η ηλικία

     Μεταξύ άλλων κάνω μαθήματα ιταλικών και σε κάτι ΚΑΠΙ. Με τις τελευταίες εξελίξεις άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι οι συνταξιούχοι θα τα σταματήσουν.

    Τους κόβουν τις συντάξεις και ανεβάζουν όλους τους φόρους, σκέφτηκα. Σίγα μην συνεχίσουν να ξοδεύουν για πολυτέλειες. Από τα πρώτα πράγματα που θα κόψουν θα πρέπει να είναι τα μαθήματα ιταλικών. Πήγα λοιπόν και του πρότεινα αν θέλουν να μου δίνουν λιγότερα. Και μου απάντησαν ότι δεν τους πειράζει να συνεχίσουν τα μαθήματα κανονικά και χωρίς καμία μείωση. Έχουν βρει την λύση μου είπαν! Έμεινα άναυδη!

     «Ποια λύση?» τους ρώτησα.

     «ΕΣΠΑ» μου απάντησαν...

     Αφού το κράτος του μειώνει τις συντάξεις, θα τα πάρουν από άλλου. Θα δημιουργήσουν ανώνυμες εταιρίες και μάλιστα χρησιμοποιώντας τα λεφτά του κράτους από το πρόγραμμα ΕΣΠΑ. Ένα πρόγραμμα για την οικονομική βοήθεια νέων επιχειρηματιών.

     Θα φτιάξουν δικές του εταιρίες κλακαδόρων για τις τηλεοπτικές εκπομπές. Έχουν ήδη μια συμφωνία με την Τατιάνα και την Λαζόπουλο.

     Θα φτιάξουν εταιρίες με συνταξιούχους που λένε τα παράπονα τους σε πρωινές εκπομπές. Έχουν έρθει ήδη σε συμφωνία με τον Αφτιά.

     Θα φτιάξουν εταιρίες με κλακαδόρους για πορείες. Έχουν έρθει ήδη σε συμφωνίες με το ΠΑΜΕ, ΑΔΕΔΥ και ΓΕΣΕΕ.

     Θα φτιάξουν εταιρίες για πειραματόζωα ώστε νέοι αστυνομικοί να εκπαιδεύονται σε επεισόδια, στο ρίξιμο χημικών χωρίς να τους αντιλαμβάνονται τα κανάλια, και στις προσαγωγές.

     Θα φτιάξουν δικά τους τηλεοπτικά σόου ταλέντων με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια.

     Τέλος θα φτιάξουν εταιρίες που θα γυρίζουν πορνό με υπερήλικες. Ήδη έχουν έρθει σε επαφή με μεγάλους ιταλούς πορνοστάρ και πορνοσκηνοθέτες του παρελθόντος για να τους προσφέρουν το know how (για αυτό το λόγο τους είναι απαραίτητα τα ιταλικά). Μάλιστα η πρώτη ταινία θα είναι ένα ριμέικ του Απαγορευμένου της Τζούλια όπου αντί για σαμπάμια θα χρησιμοποιούν ρετσίνα και τσίπουρο. Πληροφορίες που λένε ότι έχουν έρθει σε επαφή με τους παραγωγούς της σαμπάμιας ελέγχονται ως αναλυθείς (αφού σαμπάμια ακούν και σαμπάμια δεν βλέπουν...)

H νευρική ανορεξία του έλληνα Μπους

     Σιγά-σιγά τα κομμάτια του παζλ ενώνονται και αρχίζω να καταλαβαίνω. Έλεγα δεν μπορεί, πρέπει να είναι άρρωστος ο άνθρωπος. Δεν μπορούσα να καταλάβω όμως τι πρόβλημα έχει. Όποτε έχει λίγο χρόνο πάει αμέσως να αθληθεί. Τρέχει χιλιόμετρα. Όταν κάνει ποδήλατο δεν θέλει να σταματήσει ακόμα και όταν έχει βγει η αλυσίδα. Κάνει ώρες ολόκληρες κανό. Φαντάζομαι ότι θα κάνει και αυστηρή δίαιτα. Τέτοιο σώμα στην ηλικία του έχουν λίγοι. Χτες τον είδα ότι είχε βγάλει και έρπη στο χείλος. Όλα αυτά είναι κλασικά συμπτώματα νευρικής ανορεξίας. Ως ιταλίδα τα γνωρίζω καλά, αφού τουλάχιστον μια στις δυο ιταλίδες περνάν αυτή την ψυχική ασθένεια. Ο άνθρωπος νοιώθει ότι είναι υπέρβαρος και θέλει να χάσει κιλά.

     Η ασθένεια του έχει βέβαια προχωρήσει ένα βήμα παρακάτω. Βλέπει και όλους τους Έλληνες ότι είναι χοντροί και ότι πρέπει να κάνουν δίαιτα. Όλοι. Οπωσδήποτε. Άμα βλέπει και τον Αντιπρόεδρο κάθε μέρα, δεν θέλει και πολύ...

Έτσι εξηγούνται και όλα αυτά τα μέτρα κάθε τρεις και λίγο. Θέλει να γίνουν όλοι οι Έλληνες ανορεξικοί και δεν βλέπει καμία πρόοδο προς αυτό. Κλασική περίπτωση βλάβββ, εεεεεε.... νευρικής ανορεξίας θέλω να πω.

Θα πρέπει επίσης να γνωρίζετε όμως, ότι μετά το πέρας της νευρική ανορεξία έρχεται μια άλλη νευρική ασθένεια. Η νευρική βουλιμία. Την όποια και θα κρατήσει για τον εαυτό του... γκε-γκε;

Με λίγα λόγια να σας ζήσει!

Πηγαίνατε για τον Έλληνα Ομπάμα και σας βγήκε ο Έλληνας Μπους (στο γιο αναφέρομαι).

Για τέτοιο τέρας διάνοιας μιλάμε...

Πολεμώντας τον καπιταλισμό από τα μέσα

     Τελικά αυτό το Τζόρτζ είναι μεγιστοτεράστιο! Άργησα να το καταλάβω το σχέδιο του, αλλά ποτέ δεν είναι αργά. Μα και εσείς οι έλληνες δεν λέτε τίποτα. Τα έβαλα λοιπόν κάτω με ψυχρή ματιά και είδα ότι με την φανταστική πολιτική του έχει καταφέρει:

     1. το ελληνικό χρηματιστήριο να πάει για φούντο

     2. οι ελληνικές τράπεζες να πάνε για κλείσιμο

     3. οι μεγάλες βιομηχανίες είναι έτοιμες να βάλουν λουκέτο

και αφού τα κατάφερε με αυτούς τους ποταπούς στόχους σε 4-5 μήνες, έβαλε εμπρός το μεγάλο σχέδιο!

Να ρίξει όλο το παγκόσμιο οικοδόμημα του καπιταλισμού!

     Σε αυτό το σημείο βγαίνει και δηλώνει ‘Τώρα αισθάνομαι πιο σοσιαλιστής’. Μέσα στους επόμενους μήνες θα προσπαθήσει να γκρεμίσει όλους του μεγάλους πυλώνες του παγκόσμιου καπιταλισμού, δηλαδή: την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, όλα τα Χρηματιστήρια, το ευρώ, το δολάριο κτλ.

Είδωλο!

Ότι δεν έχει καταφέρει ο κομουνισμός τόσα χρόνια ο Τζόρτζ θα τα καταφέρει σε μερικούς μήνες. Και εύκολα!!!

Με την ευχή μου αγόρι μου!

Άντε να βάλει και μια βόμβα στην βουλή (την ελληνική ή την ευρωπαϊκή) και εγώ θα του κάνω άγαλμα.

Αυτά βλέπει η Παπαρήγα και κοντεύει να σκάσει από το κακό της...

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας ζητήσω, τώρα που θα σας δανείσουμε, εμείς οι ιταλοί, αν γίνετε αντί για επιτόκιο να μας στείλετε για μερικούς μήνες τον Τζόρτζ; Αλλά όχι μόνο του. Μαζί στείλτε και την Τζούλια, όμως, για να κρατά απασχολημένο τον Μπερλούσκα.

So you thing you can dance…

     Βρε μανία που την έχετε σε κάθε αρραβώνα, γάμο, βαφτίσια και λοιπές βουκολικές εκδηλώσεις να πρέπει ντε και καλά να μπεις στο κύκλο και να χορέψεις...

     Πήγα το Σάββατο σε γλέντι και έπρεπε οπωσδήποτε να χορέψω! Το ξέρω ακούγεται περίεργο. Δεν είμαι συνηθισμένη περίπτωση. Πρέπει να είμαι μοναδική περίπτωση γυναίκας, και μάλιστα από την Ιταλία, που δεν γουστάρει να χορεύει. Δεν μου αρέσει να χορεύω! Υπάρχουμε και εμείς όμως.

Αυτή η ιστορία που επαναλαμβάνετε κάθε φορά δεν την καταλαβαίνω. Σε αυτές τις βραδιές της μαρμότας μου έρχονται πάντα στο νου δυο τραγούδια. Και τα δύο είναι φρέσκα, δηλαδή των τελευταίων ετών. Και τα δύο ελληνικά. Μπορεί να έχουν τίτλους τόσο αντιδιαμετρικά αντίθετους, και όμως έχουν το ίδιο νόημα. Θέλουν να πουν (και λένε) το ίδιο πράγμα. Από την μια οι The Guydeborians με το Χορεύεις (βρες το εδώ) και από την άλλη ο The boy με το Γιατί δεν χορεύετε ρε;

Βλέποντας τα γεγονότα των τελευταίων ημερών μου έρχεται στο νου και ένα άλλο τραγουδάκι. Όχι και τόσο φρέσκο αυτό.

So you thing you can dance…?

... τον χορό του Ζαλόγγου;

Ρε μπας;

     Τελικά καθώς περνά ο καιρός σας συμπαθώ όλο και περισσότερο εσάς τους Έλληνες. Βασικά τον πρωθυπουργό σας και κατ’ επέκταση και εσάς. Με το που «βγήκε» ήθελε να δώσει χρήμα στον λαό, αλλά δεν «βρήκε». Ήθελε μέσα σε 100 μέρες να έχουν υπογραφεί από την βουλή 5 μέγα-νομοσχέδια, αλλά ακόμα δεν τα έχει καταφέρει ούτε με τα μισά. Πήγε να ζητήσει βοήθεια από την Ευρώπη αλλά όλοι του γύρισαν την πλάτη. Για να τους πείσει, χρησιμοποίησε την απειλή ότι θα πάει στο ΔΝΤ, και στο τέλος του είπαν να πάει. Προσπάθησε να αποφύγει την επιλογή του ΔΝΤ και τελικά όλα τον σπρώχνουν προς αυτό. Τώρα που αποφάσισε να φέρει το ΔΝΤ στην Ελλάδα, η έκρηξη του ηφαιστείου στην Ισλανδία καθήλωσε όλα τα αεροπλάνα στα αεροδρόμια και αυτή η επιλογή καθυστερεί.

     Γι αυτά και όσα όλα συμβαίνουν τους τελευταίους μήνες μόνο τρεις αιτίες μπορώ να σκεφτώ:

          α. Ο πρωθυπουργός είναι ηλίθιος

         β. Ο πρωθυπουργός είναι γκαντέμης (αποτέλεσμα της ευχής του Μηστοτάκη μετά την εκλογή Σαμαρά στην ΝΔ)

          γ. Ο πρωθυπουργός προσπαθεί να αποδείξει ότι είναι μια μεγάλη μπαρούφα η φράση του Κοέλιο «Όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να τα καταφέρεις.». Αφού δεν έχει καταφέρει να τίποτα απ’ όσα όλα ήθελε να πετύχει.

     Επειδή δεν μου αρέσουν καθόλου και μάλιστα διαφωνώ με όσα ισχυρίζεται ο Κοέλιο, σ’ όλα τα επίπεδα, τείνω προς το γ. Γι αυτό και τον συμπαθώ και άρα συμπαθώ και εσάς.

     Εσύ τι πιστεύεις; Προσοχή πριν απαντήσεις, γιατί υπάρχει μια φράση που λέει ότι «κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αναλογεί, έχει την κυβέρνηση που του αρμόζει, έχει μια κυβέρνηση που του μοιάζει».

     Αρά οι Έλληνες είστε ηλίθιοι, ή είστε γκαντέμιδες, ή δεν γουστάρετε τις μαλακίες του Κοέλιο και εσείς...

Νέα τρομοκρατική παιδεία

    Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί εσείς οι Έλληνες φωνάζετε συνεχώς για την εκπαίδευση σας. Πρέπει να είστε το μοναδικό ευρωπαϊκό κράτος που την εκπαίδευση του έχουν αναλάβει δύο υπουργεία. Το Υπουργείο προστασίας του πολίτη και το Υπουργείο Τηλεόρασης (δηλαδή όλα τα Υπουργεία μαζί). Πριν από λίγο καιρό τα είχαν βάλει να εξαλείψουν όσους δεν έχουν ιδέα από μαγειρική και έβαζαν τις μπόμπες στις κατσαρόλες. Με αυτό τον τρόπο κατάφεραν να απομακρύνουν από την κοινωνία τους gourmet τρομοκράτες και έπειτα άφησαν τα τηλεοπτικά εκπαιδευτικά προγράμματα μαγειρικής να αναλάβουν τα υπόλοιπα.

     Το υπουργείο συνεχίζει την εκπαίδευση. Η δεύτερη φάση αναφέρετε στην διακόσμηση των σπιτιών. Ο επόμενος στόχος λοιπόν είναι οι διακοσμητές τρομοκράτες. Μα πως έχουν έτσι τα σπίτια τους; Επιτρέπετε την σήμερον να έχουμε μπαλκόνια με καλαμωτές; Δεν βλέπουν τα σπίτια που προβάλλουν στην τηλεόραση και τα περιοδικά; Τόσες τηλεοπτικές ώρες με ιδέες για το πως πρέπει να είναι τα σπίτια σας να πάνε χαμένα; Από που πρέπει να αγοράζεις, πως να το χρησιμοποιείς, κάθε πότε πρέπει να το αλλάζεις και τόσες άλλες σημαντικές πληροφορίες. Τουλάχιστον βγάλτε τις καλαμωτές και βάλτε τούβλα. Πρέπει να κλείσουν τους κήπους αφού είναι υπαίθριοι ώστε να πληρώσουν τώρα το φόρο.

     Άσε τα βιβλία. Τι επιλογές βιβλίων είναι αυτές και πως τα έχουν τοποθετήσει. Αχρωματοψία έχουν; Με πια χρωματική συνέχεια τα βάζουν. Τα ψυγεία; Τι ντεμοντέ ψυγεία είναι αυτά που έχουν; Το χειρότερό είναι βέβαια με την γυμναστική. Πως θα πάτε μπροστά με τόσους τρομοκράτες απέναντι ασφαλιστικό. Που θα βρει τόσα χρήματα το κράτος να πληρώσει συντάξεις. Μα είναι δυνατόν να επιτρέπετε να έχεις όργανα γυμναστικής στο σπίτι σου; Τα τηλεοπτικά προγράμματα γυμναστικής έχουν «πεθάνει» εδώ και χρόνια. Πλέον δεν κάνουμε γυμναστική. Θα μπορούσαν να χορεύουν σάλτσα, ταγκό και τσα-τσα.

     Όσοι είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως σωστά συλλαμβάνονται για παραδειγματισμό. Από ότι έμαθα τους βάζουν στα νέα «λευκά κελιά», που είναι γεμάτα τηλεοράσεις ώστε να «εκπαιδεύονται» 24/7. Άντε και στην ευθανασία!

     Πιο δια βίου εκπαίδευση δεν γίνετε!