Γυμνοί κάτω από τον εργατικό ήλιο

Μια νέα μόδα μας έρχεται από την Νότια Αφρική.

Διάβασα ότι ο γυμνισμός είναι πολύ δημοφιλής στη Νότια Αφρική και ότι η Sanfed (Ομοσπονδία Γυμνιστών Νοτίου Αφρικής) έχει τώρα πάνω από 8000 μέλη, όταν το 2009 ήταν μόλις 130. Κάθισαν σκέφτηκαν λοιπόν:

Γιατί να περιορίζεται αυτό το πάθος μόνο στις παραλίες και να μην είναι μέρος της καθημερινότητάς;

Αποφάσισαν να ιδρύσουν μια εταιρεία που η βασική πολιτική προσλήψεων της είναι:

Θέλεις να εργασθείς γυμνός; Αν ναι, προσλαμβάνεσαι!

Τα προφίλ που χρειάζονται είναι πολλά και ποικίλα: τεχνικοί υπολογιστών, συντηρητές πισίνας, μουσικοί, ηλεκτρολόγοι, υδραυλικοί, κτλ.

Και αν αυτή η είδηση σε κάνει απλά να χαμογελάς και να σκέφτεσαι ότι πόσο άτυχος είσαι που μένεις τόσο μακριά από την Νότια Αφρική, να σε ενημερώσω ότι ένας από τους βασικούς υποστηρικτές αυτής της ιδέας είναι ο Briton Mark Taylor, ο οποίος εφαρμόζει αυτή την πολιτική στο resort του στο Cape Town, έχει και ένα ξενοδοχείο γυμνιστών και στην Ελλάδα...

Μπορείς να το δεις και αλλιώς όμως, έτσι όπως πάνε τα πράγματα στην Ελλάδα, σε λίγο καιρό και να θες να πας στην δουλεία σου ντυμένος δεν θα μπορείς. Σεντς δεν θα έχεις για να πάρεις σώβρακο. Η Αφρική λοιπόν σας δείχνει το δρόμο. Φαντάζομαι ότι μπορείτε να πάτε ένα βήμα παραπέρα (για να έχετε και τράτο), να επιστρέψετε στις συνήθειες των προγόνων σας όπου οι χειρωνακτικές εργασίες ήταν μόνο για τους δούλους και τους είλωτες. Αυτή θα μπορούσε να είναι η νέα μόδα που θα φέρει την Ελλάδα πιο κοντά στην ανάπτυξη.

ΕΣΠΑ ακούς;  

Ξεπούλημα

Τελικά οι Έλληνες είστε πολύ έξυπνος λαός. Τα καταφέρατε μεσούσης της κρίσης να αποδείξετε το εμπορικό και επιρρηματικό σας δαιμόνιο. Παρατήρησα τις τελευταίες μέρες την νέα σειρά καταστημάτων που κάνει θραύση στην Αθήνα. 

 Όπου και να γυρίσω το μάτι μου βλέπω μαγαζιά τις αλυσίδας ‘Ξεπούλημα’. 

Πρέπει να πω ότι είναι μια εξαιρετική ιδέα. Το franchising με το brand name ‘Ξεπούλημα’ έχει κατακλύσει όλους τους εμπορικούς δρόμους και όλες τις γειτονιές. Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν κάτι αντίστοιχο της Benetton, Sisley, Bull and Bear, HM, κτλ με ρούχα και αξεσουάρ και παπούτσια. Γρήγορα όμως κατάλαβα ότι έκανα λάθος. Οι ποικιλία των μαγαζιών είναι κατά πολύ πλουσιότερη, αφού μπορεί να πουλάνε και ηλεκτρικά είδη, οικιακά είδη, υφάσματα, αρώματα, καλλυντικά, τρόφιμα, sex shop και ότι άλλο βάλει ο νους σου. 

Το καλύτερο βέβαια είναι οι τιμές!!! Έμεινα χωρίς κουβέντα όταν είδα το πόσο ανταγωνιστικές είναι οι τιμές. Το μόνο κακό είναι ότι τα προϊόντα αυτής της αλυσίδας είναι περιορισμένα και πρέπει να βιαστείς για να προλάβεις. 

 Αν και πρέπει να πω ότι ακόμα πιο ανταγωνιστική πρέπει να είναι η αδελφή αλυσίδα καταστημάτων ‘Ξεπούλημα / Κλείνουμε σε ένα μήνα’. Σε αυτή την περίπτωση το πρόβλημα είναι ότι γίνετε τέτοιος πανικός που τα μαγαζιά αναγκάζονται να κλείσουν και να μεταφερθούν σε άλλη περιοχή. Θα πρέπει να σημειώσω πόσο μου έκανε εντύπωση το γεγονός ότι και οι δυο αλυσίδες καταστημάτων έχουν σαν ιδιοκτήτες Έλληνες και μόνο Έλληνες. Μα ούτε ένα Κινέζο να μην δω! Το βλέπω στο άμεσο μέλλον η αλυσίδα να γίνει διεθνείς και να αποκτήσει αδελφάκια και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Margaret Thatcher

Αυτές τις μέρες το φάντασμα της Σιδεράς Κυρίας πέτα πάνω άπο την Ευρώπη και κυρίως πάνω άπο την Ιταλία. Οι αποτυχημένες ιδέες του πατέρα του νεοφιλευθερισμού Μιλτον Φρινμαν που κυριαρχήσαν την δεκαετία του 80, επιστρέφουν μετά από 30 χρόνια. Τελικά η μνήμη των ευρωπαίων είναι πολύ πιο κοντή από όσο θα πιστεύε κάποιος. Όπως στην μουσική έχει επιστρέψει ότι χειρότερο παρήγαγαν τα 80ς, έτσι και την πολιτική.

Ως μαέστρα θα προσπαθήσω να θυμίσω μερικά από τα τραγούδια που γράφτικαν με 'πολυ αγάπη' για την Μαργκαρετ Θατσερ και την πολιτική της.

Ας αρχίσω με τον Morrissey να τραγουδά ότι οι καλοί άνθρωποι έχουν ένα όνειρο, να δουν την Μαργκαρετ στην Γκιλοτινα...

Το θανάτο της βέβαια περιμένει και και ο Elis Costelo

o John McCullagh θέλει να χορέψει στον τάφο της

Μάζι της τα είχε και η Sinead O'Connor

Οι Rage Against The Machine διασκευάζουν Μποπ Ντιλαν και δηλώνουν ότι δεν θέλουν να ξαναδουλέψουν στην φάρμα της Μαγκυ.

Υπεροχό και το Thatcherites του Billy Bragg

Για τον θάνατο της τραγουδά και ο Hefner με το The day that Thatcher dies by 

και ας κλείσω με ένα χριστουγενιάτικο τραγουδάκι γραμμένο από τον Σερ Ελτον Τζον που γιορτάζει το γεγονος ότι ο θανατός της Μαργαριτας είναι μια μέρα πιο κοντά.