Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιταλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιταλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2012

Cara Befana

Cara Befana, 
βλέπω ότι αργείς αλλά τελικά τα καταφέρεις από ότι σου ζήτησα το 2010 μου τα έφερες όλα (εκτός ενός) ώστε και σε δύο δόσεις. 
Όσο αναφορά το γράμμα μου το 2011 μάλλον το ξέχασες ή έχασες. 
Επειδή είμαι καλό και μεγαλόψυχο παιδάκι σε συγχωρώ, το ξεχνώ και συνεχίζω με το γραμμα μου για τα δώρα που θέλω να μου φέρεις το 2012. 
1. Να φέρεις ένα μπουκάλι Martini Rosso στο Medez μπας και πιούμε καμιά φορά ένα Negroni όπως πρέπει. 
2. Να φέρεις γούστο στους θαμώνες του Medez μπας και σταματήσουν να πίνουν καφέ-μπακλαβά και βόκτα λεμόνι. 
3. Να ζωγραφίσεις έξω από το Medez το κάτωθι έργο, να κάνει παρέα στους καπνιστές.


4. Να μου φέρεις τα γυαλία που θα κάνουν τους άλλους να με ακούνε (και να με κοιτάνε στα μάτια) 
5. Να κανείς το ντουέτο Παπασκόνι προέδρους την Ευρωπαϊκής Ένωσής και το ντουέτο Μερκοζί προέδρους της Παγκόσμιας Τράπεζας (με αντιπρόεδρο τον Πάγκαλο), μπας και πέσει το σύστημα μια ώρα αρχύτερα 
6. Να φέρεις ένα Όσκαρ στην Κωλομπίανα 
7. Σε αντίθεση με το 2010 να φέρεις και άλλο κάρβουνο για μπάρμπεκιου και για να ζεσταίνουμε το κοκαλάκι μας.

Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2011

Τα μαύρα πουκάμισα της 28ης Οκτωβρίου

Παρελάση την 28η Οκτώβρη δεν έχει μόνο η Ελλάδα.
Αφού με τα των Ελληνικών παραλέσεων έχω ασχοληθεί παλαιότερα (δες εδώ), ήρθε ο καιρός να κάνω μια μεγάλη αποκάληψη.
Την ίδια μερά που στην Ελλάδα ασχολήστε με το Όχι (ή το Νόχι κατά άλλους), ορισμένα καλά παιδιά στην Ιταλία ασχολούνται με την 'μόδα'. Φορούν τα μαύρα τους πουκάμισα και κάνουν περέλαση.
Για αρκετά χρόνια ήταν ξεχασμένες αυτές οι παρελάσεις 'μόδας' αλλά τελευταία έχουν αναβιώσει για τα καλά.
Μην βιαστείς να κατακρίνεις τους Ιταλούς ότι εδώ ο κόσμος καίγεται και αυτοί χτενίζονται, γιατί τα πράγματα είναι πιο άσχημα.
Camicie nere (δηλαδή μαύρα πουκάμισα) είναι μια οργάνωση ανάλογη της χρυσής αυγής.
Και τις μέρες που η Ελλάδα γιορτάζει το Όχι απέναντη στους Ιταλούς φασίστες του Μουσολίνι, ορισμένη Ιταλοί βάζουν το μαύρο τους πουκάμισα για να δηλώσουν την φασιστική υπερηφάνια τους...
Τι να πεις; 

Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011

Μάθημα 1ο

Για όποιον δεν τα έμαθε τα νέα, τους "μπαχαλάκιδες" στην Ιταλία τους ονομάζουν Black Blog. Ένα μέλος λοιπόν έδωσε συνέντευξη σε ιταλική εφημερίδα και είπε ότι έχουν πάρει μάστερ στην Ελλάδα. !!!!
Ξαφνίαστηκα στην αρχή αλλά μετά το έπιασα το μήνυμα. Για όποιους δεν το έπιασαν σας παρουσιάζω μια φωτογραφία από το 1ο μάθημα του Μάστερ "Μπαχαλακιάδας" της ελληνικής αστυμομίας.
Το όνομα του "Group meeting / Γνωρισέ τους φίλου σου":


Τετάρτη 24 Αυγούστου 2011

Κυριακή 26 Ιουνίου 2011

La Morra

Και τώρα τι; 
Τι έπεται μετά το Κορίοπολις; 
Κακά τα ψέματα, η Ιταλία έδειξε το δρόμο πριν από μερικά χρόνια με το Καλτσίοπολις. Έριξε μεγάλες όμαδες κατηγορία ή κατηγορίες, προχώρησε σε αφαίρεση βαθμών αλλά και τίτλων. Ο κόσμος αηδίασε με το ποδόσφαιρο και άρχισε να ψάχνει άλλα αθλήματα για να εκτονωθεί. Κάπού στον βορά της Ιταλίας ξαναθυμήθηκαν ένα παλιό παιχνίδι που ονομάζεται La Morra. Κάτι σαν το Πέτρα-Ψαλίδι-Χαρτί αλλά για μεγάλους. Αν αποφασίσεις να παίξεις φόρεσαι τα πιο ατσαλένια νεύρα σου, παρατηρητικότητα, την καλύτερη σου μνήμη, την πιο δυνατή φωνή σου και το πιο βλοσυρό σου βλέμμα. 
Οι κανόνες είναι απλοί. Άντι για ένα από τα σύμβολα του Πέτρα-Ψαλίδι-Χάρτι ο κάθε παίχτης με τα δάκτυλα του σχηματίζει έναν αρίθμο από το ένα μέχρι το πέντε (δεν έχει μηδέν). Παράλληλα δηλώνει φωνάζοντας ποιο πιστεύει ότι θα είναι το άθροισμα των δικό του δακτύλων και του αντιπάλου (από το ένα μέχρι το δέκα). Καθέ φωρά παίζουν μόνο δύο παίχτες, άκομα και όταν παίζουν σε ζευγάρια. Είναι σημαντικό να φωνάζεις δυνατά τον αριθμό ώστε η κραυγή σου να φοβίσει τον αντίπαλο και να τον εμποδίζει να συγκεντρωθεί. 
Οι ρίζες του παιχνιδιού βρίσκονται κάπου στην  αρχαία Αίγυπτο και για πολλά χρόνια αποτελούσε απογορευμένο παιχνίδι λόγω των μεγάλων καυγάδων που προκαλούσε μεταξύ των παιχτών και του παράνομου στοιχήματος.
Βέβαια μην περιμένεις να μάθεις να μετράς στα ιταλικά βλέποντας μια παρτίδα, αφού συνήθως οι παίχτες έχουν την τάση να γλωσσοπλάθουν. Έτσι το τέσσερα (κουάτρο στα ιταλικά) μπορεί να γίνει "κατρίνα", το τρία (τρε στα ιταλικά) μπορεί να γίνει "τρέντο-μαλέ", και το δέκα να γίνει "τουτα λα βόλιο" (όλα τα θέλω).
Τα ζευγάρια που βλέπεις στο βίντεο να παίζουν είναι από τα πιο γνωστά και καλά να κάνεις να μην βάλεις στοίχημα μαζί τους αλλά να απλά να τους ζητήσεις αυτόγραφο αν πότε τους δεις.


Κυριακή 5 Ιουνίου 2011

Ήταν ο Ποσειδώνας επιδειξίας?

Ψάχνοντας να βρω ένα άγαλμα της προκοπης του Ποσειδώνα έφτασα μέχρι την Μπολώνια. Το βλέπεις και λές «αύτο μάλιστα», «έτσι πρέπει να ήταν ο Θεός».


Γερός, δυνατός και ρωμαλέος.
Όχι η καχεκτική φιγούρα του γεροντάκου που παρουσιάζουν στην βόρια Ιταλία.

Κάνω το γύρω του αγάλματος για το θαυμάσω από όλες τις μερίες και ξαφνικά βλέπω κάτι περίεργο.
Του έχει σηκωθεί!!!!
Δες την φωτό αν δεν το πιστεύεις. Δεν είναι μοντάζ, είναι αλήθεια. Όταν βλέπεις τον Ποσειδώνα από πίσω και δεξιά παρατηρείς ότι έχει «σεξουαλικές ορέξεις»…


Τα περιέργα όμως δεν σταματάνε στις σηκωμάρες. Το πέος του Ποσειδώνα φαίνεται να δείχνει στο βάθος της φωτογραφίας τον καθεδρικό ναό της Μπολώνιας!!!
Τι να σημαίνει αυτό αράγε. Να είναι ο Ποσειδώνας επιδειξίας; 
Θέλει ο αρχαίοελληνικός θεός των νερων να μαμίσει την εκλησσία; 
Της κάνει ζήλιες; 
Της την πέφτει; 
Την κοροιδεύει;
Τι συμβαίνει άραγε στην κεντρική πλατεία της Μπολώνια;

Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011

ήταν ο Ποσειδώνας καχεκτικός και πρεζάκιας;

Πριν από λίγο καιρό είχα αναφερθεί στο αγάλμα του Δάντη στο Τρέντο. Για όσουν νόμισαν ότι η συγκεκριμένη προβοκάτσια είναι τυχαία έρχεται η σημερινη ανάρτηση να αποδείξει το αντίθετο. Οι επιθέσεις ενάντια στην Ελλάδα δεν σταματάν μόνο στην μούτζα του Δάντη στον Μίνωα. Λίγα μόνο μέτρα από το αγάλμα του Δάντη υπάρχει και άλλη προβοκάτσια. Μπροστά στον καθεδρικό ναό του Τρέντο υπάρχει ένα άγαλμα του Ποσειδώνα.
Και σε ρωτώ φίλε αναγνώστη, όταν σκέφτεσε τον Ποσειδώνα τι εμφάνιση νομίζεις ότι έχει; Τι σου έχουν μάθει στο σχολείο;
Γερός, δυνατός, ψηλός, γεμάτος μυς, λίγο άσχημος και να κρατά μια τρίαινα.
Δες λοιπόν τώρα πως τον έχουν αναπαραστήσει στην κεντρική πλατεία του Τρέντο.






Τι σχόλια να κάνει κανείς; Μα είναι δυνατον να μου παρουσιάζεις τον Ποσειδώνα ως παππού, αδύνατο και αδύναμο; Μόνο την τρίαινα του έχουν αφήσει να θυμίζει τον θεό των Θαλασσών και των ποταμών.
Άντε λοιπόν να γυρίσει την τρίαινα να την κτυπήσει με δύναμη στο έδαφος, να τους κάνει να κλάσουν μέντες τους Τρεντίνους.
Καλύτερα θα ήταν μάλιστα να την κτυπήσει αρκετά δύνατα για να πιάσει και δυο κοντινές πολείς του Τρέντο, το Ροβερέτο και το Μπολτζάνο, που το άγαλμα του θυμίζει φορέα του έιτζ και πρεζάκια.


Rovereto

Bolzano

Τρίτη 8 Μαρτίου 2011

Εβραίος versus Ναπολιτάνου

Ο Ριν είναι ένας εβραίος που είχε μετακομίσει πρόσφατα στην βόρια Ιταλία και ψάχνει αυτοκίνητο για να αγοράσει. Εννοείται μεταχειρισμένο και ει δυνατό δωρεάν. Επείδη το δωρεάν έχει πεθάνει εδώ και πολλά χρόνια στην Ιταλία, το είχε ρίξει στα παζάρια. Με τα πολλά βρίσκει μια τύπισσα, σε μια πόλη περιπού 200 Χλμ μακρία από την πολή διαμονής του, που του πουλά ένα αυτοκίνητο 7ετίας σε καλή κατάσταση (δηλαδή παλιατζούρα για την Ιταλία).

Ερχέται λοιπόν η σειρά να μπλέξει με την ιταλική γραφιοκρατία και νομοθεσία. Τον φοβίζουν μερικοί και αποφασίζει ότι για να μεταφέρει το αυτοκίνητο από την πολή της τύπισσας στην πολή του, πρέπει να έχει οπωσδήποτε ασφάλεια.

Οτάν φτάνει την τιμή έκει που θέλει (ή καλύτερα έκει που μπόρεσαι), ζητά από την τύπισσα να κάνουν την αγοραπωλησία μέτα από ένα μήνα γιατί θέλει να πάει για ένα μήνα στο Ισραήλ.

Ανεπιτυχώς.

Σ’ αυτό το σημείο γνωρίζει τον Ευγένιο, έναν ιταλό ασφαλιστή με ρίζες από την Ναπολή που ζει πολλά χρόνια στον βορά και τα νοπολετανικά του ένστικτα έχουν ατονίσει. Ενστικτά που ο Ριν καταφέρνει με τα πολλά να ξυπνίσει στην προσπάθεια του να πληρώσει όσο το δυνατό λιγότερο, όταν του ζητά:
«Οκ ρε φιλαράκι, άλλα πρώτα θέλω να μου κάνεις ένα συμβόλαιο για 3 μέρες, να φέρω το αυτοκίνητο στο σπίτι μου, να το οδηγήσω για 3 μέρες, και όταν γυρίσω από το Ισραήλ θα αγοράσω το ετήσιο συμβόλαιο.»
Ο Ευγένιος μεταμορφώνεται σε τυπικότατο ναπολετάνο και τον πείθει να κάνει ένα συμβόλαιο για τρείς μήνες στην μισή τιμή του ετήσιου πριν καλά-καλά αγοράσει το αυτοκίνητο...

Πάει χαρούμενος ο Ριν να αγοράσει το αυτοκίνητο, έχοντας ήδη την ασφάλεια, κάτι σκαλώνει γραφιοκρατικώς, γιατί λείπει ένα χάρτι και δεν καταφέρνει να αγοράσει το αυτοκίνητο (δεν είναι τυχαίο το ούνα φάτσα, ούνα ράτσα). Του μένει όμως η ασφάλεια για ένα αυτοκίνητο που δεν έχει (!!!!!!!!!!!!!), και φεύγει με το κεφάλι κατεβασμένο και ηττημένος για το Ισραήλ σκεφτόμενος πως θα βρει λύση για να εκδικηθεί τον Ευγένιο και να πάρει τα χρηματά του πίσω πολλαπλάσια.

Θα βρει;

Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011

Γράμμα στην Befana

Από τα 6 πραγματάκια που ζήτησα πέρυσι από την Befana,
μου έκανε την χάρη μόνο σ' ένα.
Το τελευταίο.
Η Ιταλία γυρνά στην Eurovision!!!
(μην το ψάχντετε, έγω είμαι η αιτία που γυρνά η Ιταλία στον διαγωνισμό)


Αρά φέτος θα ζητήσω μόνο ένα δωράκι, αυτό:


Κυριακή 11 Ιουλίου 2010

Ποιόν φασκελώνει ο Δάντης;


     Κάπου εκεί ψιλά στην Ιταλία, βόρια-ανατολικά, υπάρχει μια πόλη με το όνομα Τρέντο. Δεν είναι λίγοι οι ιταλοί που δεν θεωρούν και «100% ιταλούς» τους κατοίκους του Τρέντο, άλλα και της ευρύτερης περιοχής του Τρεντίνο. Συμπεριφορά καθόλου τυχαία, αφού η περιοχή ήταν μέρος της Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας και συνδέθηκε με την Ιταλία μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Προσπαθώντας λοιπόν οι ιταλικές κυβερνήσεις να τονώσουν το ιταλικό εθνικό στοιχείο της περιοχής καταφεύγουν σε διάφορες ενέργειες. Μια από αυτές ήταν και το άγαλμα του Δάντη Αλιγκέρι (Dante Alighieri) σε μια από τις κεντρικές πλατιές του Τρέντο Piazza Dante.
     Γιατί του Δάντη; Προφανώς επειδή είναι ένας από τους σημαντικότερους Ιταλούς ποιητές. Θεωρείται ο πιο σημαντικός δημιουργός στην ιταλική ποίηση ενώ το περίφημο έργο του, η Θεία Κωμωδία, εκτιμάται έως σήμερα ως ένα από τα σημαντικότερα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Επιπλέον αυτή που ονομάζουμε σήμερα επίσημη ιταλική γλώσσα είναι βασισμένη στην γλώσσα του Δάντη και την γλώσσα που χρησιμοποιούσαν στην Φλωρεντία την περίοδο της Αναγέννησης (αλλά και λίγο νωρίτερα).

Όποιος από εσάς πάει ποτέ στο Τρέντο θα δει λοιπόν μεταξύ άλλων και αυτό το άγαλμα όπου δείχνει τον Δάντη να μουντζώνει!!!


     Η στάση αυτή του Δάντη μου έκανε εντύπωση και αποφάσισα να το ψάξω το θέμα. Θεωρητικά το άγαλμα παρουσιάζει τον Δάντη κράτα το βιβλίο του Θεία Κωμωδία με το ένα χέρι και με το άλλο προσπαθεί να το προστατεύσει. Το βλέμμα του είναι θυμωμένο, αν και ο χαρακτηρισμός ‘ξινισμένο’ ταιριάζει καλύτερα.
     Το άγαλμα τοποθετήθηκε των 19 αιώνα, όταν το Τρέντο άνηκε ακόμα στην Αυστροουγγαρία και ο γλυπτής είναι ο φλωρεντίνος Cesare Zocchi. Όσο αριστεροί και να είναι οι φλωρεντιανοί είναι και εθνικιστές. Θεωρούν τους εαυτούς τους, όχι μόνο πιο «ιταλούς», άλλα ανώτερούς από όλους τους άλλους ιταλούς. Σίγουρα και ο φίλος μας ο γλύπτης ο Cesare δύσκολα θα μπορούσε να ξεφύγει από αυτόν τον αγώνα. Μια απάντηση στο ερώτημα μου θα μπορούσε να είναι ότι ο Δάντης μουντζώνει τους κατοίκους του Τρέντο και τους λέει ότι δεν θα γίνουν ποτέ ιταλοί ή τουλάχιστον ότι δεν θα γίνουν ποτέ τόσο ιταλοί όσο οι φλωρεντιανοί. Σαν να τους λέει «Δεν θα γίνεις ιταλός ποτέ, γερμάνε-γερμάνε!»
Πραγματικά για γέλια, να σκεφτείς ότι η ακροδεξιά Λέγκα του βορά παίρνει πάντα μεγάλα ποσοστά στο Τρέντο αφού το φασιστικό στοιχείο δεν λείπει καθόλου από την περιοχή.

Μην βιαστείς να γελάσεις όμως αναγνώστη μου. Το μνημείο, έκτος από το άγαλμα του Δάντη, περιλαμβάνει και μερικές σκηνές από το έργο του Θεία Κωμωδία.
Για όσους δεν γνωρίζουν το θέμα του έργου είναι το φανταστικό ταξίδι του συγγραφέα στο βασίλειο των νεκρών. Το έργο χωρίζεται σε τρία μέρη: Κόλαση, Καθαρτήριο και Παράδεισος. Στην Κόλαση, η οποία περιγράφεται να έχει κωνοειδή μορφή, ο Δάντης καυτηριάζει όλους τους εγκληματίες και τους πολιτικούς του αντιπάλους εμφανίζοντας τους να βασανίζονται με φρικτό τρόπο. Μεταξύ των ηρώων της Θείας Κωμωδίας υπάρχει και ο Μίνωας, αφού σύμφωνα με τον ελληνική μυθολογία ο βασιλιάς της Κρήτης είναι ο βασικός κριτής στον Άδη και αυτός που λαμβάνει την τελική απόφαση που θα πάει ο καθένας.
Καθώς παρατηρείς το μνημείο από κάτω προς τα πάνω, η πρώτη φιγούρα που συναντάς είναι αυτή του Μίνωα και κάθετε πάνω σε ένα δράκο και να σκέφτεται. Η φιγούρα του Μίνωα βρίσκετε ακριβώς κάτω από το απλωμένο και ανοικτό χέρι του Δάντη. 


Τελικά, τι θέλει να πει ο «ποιητής»; Να μουντζώνει τους έλληνες; Να μουντζώνει τους άρχοντες και του κυβερνήτες της Ελλάδας; Να μουντζώνει τους κριτές; Ή να μουντζώνει έμενα;

Στα μούτρα σου ρε! Καθρεφτάκι...

Παρασκευή 12 Μαρτίου 2010

Νόμπελ Ειρήνης

Τελικά πρέπει να πάω μια βόλτα από Ιταλία. Τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια. Δεν εξηγείται αλλιώς! Εκτός αν είναι ο αέρας...
Πριν από λίγο καιρό είχε βγει μια ομάδα που ήθελε να προταθεί και να ΚΕΡΔΙΣΕΙ ο Μπερλουσκόνι το Νόμπελ Ειρήνης!!!
Τώρα βγήκε το ιταλικό Wired και πρότεινε να περιληφθεί το Internet ανάμεσα στους 237 υποψήφιους για το Νόμπελ Ειρήνης του 2010, για τη συμβολή του στην προώθηση «του διαλόγου, την ανταλλαγή ιδεών και την αμοιβαία συναίνεση»...
Θα μου πείτε ότι βλέποντας μερικά από τα ονόματα που έχουν κερδίσει το Νόμπελ, όπως Γιτζάκ Ράμπιν, Γιασέρ Αραφάτ, Χένρι Κίσινγκερ και Λι Ντουκ Το, αλλά και μερικά από τα ονόματα που έχουν κατά καιρούς προταθεί, όπως ο Αδόλφο Χίτλερ, Ιωσήφ Στάλιν και ο Μπενίτο Μουσολίνι, 1000 φορές καλύτερα να το πάρει το Internet.
Θυμάμαι ότι το Νόμπελ το πήρε πέρυσι το Ομπάμα για όσα έχει υποσχεθεί ότι ΘΑ ΚΑΝΕΙ και ευτυχώς όχι για όσα έχει μέχρι τώρα κάνει (αν και δεν θα μου έκανε εντύπωση να το κέρδισε και για όσα έχει εγκλήματα έχει διαπράξει μέχρι τώρα). Ίσως να μην έχει καμία σημασία να το πάρει και το Internet! Ένα μέσο δηλαδή.
Αλλά όπως και να το κάνεις είναι σαν:
Να προτείνεις για βραβείο μαγειρικής μια χύτρα ταχύτητας.
Να προτείνεις για βραβείο λογοτεχνίας το γράμμα ‘α’.
Να προτείνεις για βραβείο θρησκευτικής πίστης μια λαμπάδα.
Να προτείνεις για βραβείο πρωταγωνιστικού ρόλου σε πορνό ένα μπουκάλι σαμπάνια (ή έστω σαμπάμια).

Άντε εύχομαι του χρόνου εμείς οι Ιταλοί να προτείνουμε για το Νόμπελ Ειρήνης 2011 «την γραμμή του μπικίνι»!

Δευτέρα 1 Μαρτίου 2010

Μάντεψε ποιος

Μάντεψε ποίος είπε τι. Δυο φράσεις, δυο ονόματα.


Φράση 1η. ‘...η δικαστική μας μεταρρύθμιση πιστεύω δεν θα αρέσει και πολύ στους Ταλιμπάν μέσα στο δικαστικό μας σώμα
 



Φράση 2η. ‘Αυτοί που καταστρώνουν μυστικά σχέδια για να συντρίψουν τη βούληση του λαού πρέπει να αντιληφθούν ότι από εδώ και στο εξής θα αντιμετωπίζουν τη δικαιοσύνη [...] Ουδείς είναι υπεράνω των νόμων. Ουδείς χαίρει ατιμωρησίας

Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2010

Cara befana

Εισαγωγή: Εσείς έχετε τον Άγιο Βασίλη που φέρνει δώρα την νύχτα της παραμονής πρωτοχρονιάς. Οι Γάλλοι έχουν τον Saint Nicholas να φέρνει δώρα την νύχτα την παραμονή Χριστουγέννων, και όπου πίνουν coca cola τον Santa Claus. Εμείς, οι Ιταλοί, έχουμε την Befana (Μπεφάνα), όπου την νύχτα της παραμονής των Φώτων (Επιφάνια), φέρνει γλυκά και δώρα στα καλά παιδία, ενώ στα κακά παιδιά φέρνει κάρβούνο. Περιμένοντας την Befana φέτος να δω τι θα μου φέρει της γράφω ένα γράμμα.

Cara Befana,
                       δεν θέλω να μου φέρεις κάτι φέτος αλλά να πάρεις πίσω μερικά δωράκια που μου έφερες την τελευταία δεκαετία.
  1. ασυμβατότητες. Έλεος! θέλω όλα τα software και hardware να δουλεύουν μια χαρά μεταξύ τους. Αν είναι δυνατό μέχρι και τα antivirus! Φτάνει πια να πρέπει να ψάξω πριν από κάθε installation ενός προγράμματος ή μιας συσκευής αν θα μου δημιουργήσει πρόβλημα σε/με κάποιο προϋπάρχον. Θέλω τα νέα προγράμματα και ηλεκτρονικές συσκευές που θα μου φέρεις αν είναι all-sexoual!!! Να κάνούν τα πάντα με όλους και σε κάθε στιγμή.
  2. Format. ΟΧΙ άλλα format. Ακόμα και image είναι ημίμετρο. Άντε μια στο τόσο να κάνεις ένα scan disk, ένα disk defragmenter και ένα clean up disk κάθε Πάσχα και Χριστούγεννα.  
  3. cell-phone. Μου το έφερες στην ζωή μου στα μέσα της δεκαετίας που φεύγει και σε παρακαλώ να το πάρεις πίσω. Λειτουργεί μόνο όταν δεν πρέπει και όταν πρέπει κάνει νερά.
  4. 10 κιλά. Θυμάμαι στις αρχές τις δεκαετίας ζύγιζα περίπου δέκα κιλά λιγότερο, αυτά τα 00ς μου έφερες για κάθε χρόνο και ένα κιλό. Έβλεπες τα ωραία ρουχαλάκια που αγόραζα, ζήλευες και φρόντιζες να μην μου κάνουν. Ντροπή σου κακιά μάγισσα!
  5. Τον Μπερλουσκόνι. Καιρός είναι τώρα που έγινε Άγιος και Μέγας Rock Star να του δίνει. Άντε παραδέξου το, ούτε εσύ τον αντέχεις πια! Όταν ήταν μικρός τι του έφερνες;
  6. Αποχώρηση από Γιουροβίζιον. Μα είναι πράγματα αυτά; να μην συμμετέχουμε εμείς που δώσαμε τα φώτα του κιτς, του σόου, και του bel canto σε αυτό το πανηγύρι; Δεν μας αρκεί το San Remo. Πρέπει να γυρίσουμε στην Γιουροβίζιον.

Αν δεν καταφέρεις να πάρεις πίσω κάτι από τα παραπάνω τουλάχιστον μην μου φέρεις τίποτα.  
Δεν αντέχω άλλο κάρβουνο. Όχι άλλο κάρβουνο!

μια πονεμένη θαυμάστρια σου
la maestra

Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2009

Για όσους δεν ξέρουν τους Julie’s Haircut

Στην θέση #08 στα άλμπουμ της χρονιάς 2009 (otto) βρίσκονται οι Julies Haircut με το Our Secret Ceremony. Για όσους δεν τους ξέρουν μπορούν να δουν μια παλαιότερη ανάρτηση εδώ. Επιπλέον πάρτε μια τζουρίτσα με δυο video clip από το άλμπουμ τους Our Secret Ceremony. Το βραβευμένο Mountain Tea Traders και το Sleepwalker.





Για όσους δεν ξέρουν τους Linea 77

Στην θέση #10 στα άλμπουμ της δεκαετίας (dieci) βρίσκονται οι  Linea 77 με το Numb. Για όσους δεν τους ξέρουν λίγα λόγια. Είναι ένα ιταλικό γκρουπ από το Τορίνο της Ιταλίας. Σχηματίστηκαν το 1993 ως cover band των Rage Against the Machine και των CCCP (άρα καταλαβαίνετε τι μουσική παίζουν). Έχουν βγάλει συνολικά έξη άλμπουμ και τα καλύτερα τους είναι τα  Ketchup Suicide (2001) & Numb (2003). Έχουν παίξει μια φόρα στην Ελλάδα ανοίγοντας συναυλία των SoulFly. Το πιο γνωστό κομμάτι τους είναι το 66 (Diabolus in music) στο οποίο συνεργάζονται με ένα άλλο γκρουπ από το Τορίνο τους Subsonica (μια ελέκτρο-ποπ μπάντα). Σίγουρα δεν είναι το πιο χαρακτηριστικό τους τραγούδι αλλά δες το, μαζί με το Fantasma (και τα δυο από το Numb).





Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2009

Julie’s Haircut - Our Secret Ceremony

Είχα ακούσει τους Julies Haircut για πρώτη φορά πριν από μερικά χρόνια στην Festa del lunità. Για να πω την αλήθεια εκείνη την βράδια δεν μου είχαν πει και πολλά. Με είχαν προετοιμάσει για σούπερ γκρουπ αλλά τελικά δεν ενθουσιαστικά. Βέβαια την ίδια μέρα είχαν παίξει και οι One Dimensional Man, γκρουπ με μεγάλη εμπειρία στα live και ίσως να παρασύρανε. Πάντως παρόλα αυτά συνέχισα να τους παρακολουθώ και οφείλω να ομολογήσω ότι σε αυτό το live μάλλον τους αδίκησα.   
Μερικά λόγια για το γκρουπ. Οι Julies Haircut αποτελούνται από έξη μουσικούς της περιοχής της Εμίλια, στην βόριο-κεντρική Ιταλία. Αναφερόμαστε στους Nicola Caleffi, Luca Giovanardi, Roberto Morselli, Andrea Rovacchi, Andrea Scarfone, Laura Storchi (plus τον Fabbio Vecchi). Σχηματίσθηκαν το 1994 και το πρώτο άλμπουμ τους Fever in the funk house βγήκε το 1999. Το 2001 κυκλοφορούν το Stars never looked so bright, το 2003 το Adult situations, το 2006 το After dark, my sweet και το 2009 το Our Secret Ceremony. Η μουσική τους χαρακτηρίζεται ως ένα περίεργο μίγμα garage rock, psichedelia noise, melodie pop, indie-rock.

Αλλά ας περάσουμε όμως στο Our Secret Ceremony.
Το γκρουπ λέει ότι ‘Το διπλό αυτό άλμπουμ περιέχει 15 κομμάτια όπου το άθροισμά τους δίνει 6 (1+5=6). Ο πρώτος δίσκος έχει 9 τραγούδια και ο δεύτερος 6, όπου και οι δυο αριθμοί διαιρούνται με το 3 και είναι κατοπτρικοί αριθμοί. Σύμφωνα με μια παραδοσιακή ερμηνεία της νουμερολόγιας, το Τρία επιλύει τις συγκρούσεις που δημιουργούνται από την πόλωση του Δυο, παρέχοντας ένα αποτέλεσμα μιας νέας ολοκλήρωσης, και αίσθηση της ολότητας. Ο ορατός κόσμος έχει τρεις διαστάσεις όπου μυαλό, σώμα και πνεύμα μαζί συνθέτουν ένα ανθρώπινο ων. Το Τρία υποδηλώνει την ανάπτυξη και την μάθηση διαμέσου των εμπειριών της ζωής και συνδέετε με την πίστη και την γνώση.’ 
Μπερδευτήκατε; Εγώ να δεις! Επίσης οι ίδιοι λένε ότι έχει μεγάλη σημασία στους παραπάνω κανόνες της νουμερολογίας και η διάρκεια των τραγουδιών του άλμπουμ! Εξ ου και η διάρκεια τους δεν είναι τυχαία.
Τέλος πάντων, ας περάσουμε από την νουμερόλογια στην μουσική. Το Our Secret Ceremony αρχίζει με το Sleepwalker ένα ποπ χορευτικό κομμάτι γεμάτο drum machine, synth και groovey μπάσο, που ανεβάζει την διάθεση με το καλήμερα. Το The Shadow, Our Home συνεχίζει σε pop-rock ρυθμούς, αλλά με μια 80ς ματιά, μας καλεί να κάνουμε μια βόλτα στις σκιές και να τις κάνουμε σπίτι μας. Το The Stain είναι ένα κλειστοφοβικό ελεκτρό-ροκ τραγούδι. Το The Devil In Kate Moss είναι ίσως η καλύτερη στιγμή του άλμπουμ και οι Julies Haircut δείχνουν όλα τους τα όπλα. Αποτέλεσε το πρώτο single του άλμπουμ και έχει ένα υπέροχο video clip. Βεβαία το τραγούδι δεν αναφέρετε στην Kate Moss αλλά στο cult porno film The Devil In Miss Jones! Το The Dead Will Walk The Earth φλερτάρει με την σκηνή του shoegaze. Ενώ με το 12λέπτο Origins μοιάζει γραμμένο για να συνοδέψει απαγγελία Βοκκακίου και Δάντη (εξαιρετικό φινάλε). Το Instrumental Mean Affair βουτάει στα βαθιά νερά της acid jazz-funky με έντονα στοιχεία ψυχεδέλειας και ροκ. Τα Mountain Tea Traders και Let The Oracle Speak κλείνουν το μέρος των Κηρυγμάτων (Sermons) δείχνοντας ότι και οι Julies Haircut είναι εν μέρη παιδιά των Radiohead. Τα Λειτουργικά (Liturgy) ανοίγουν με το La Macchina Universale και κλείνουν με το They Came To Me, τα μοναδικά κομμάτια που περιέχουν στοίχους σε αυτό το 2ο μέρος. Τα υπόλοιπα κομμάτια (The Devil In Kate Moss Part II: Exorcism, Hidden Channels Of The Mind, Breakfast With The Lobster και Ceremony) είναι Instrumental. Γενικά το δεύτερο αυτό μέρος είναι πιο κλειστό, πιο πειραματικό, πιο ακατέργαστο και πιο δυσκολοπρόσιτο. Μοιάζει με ένα φανταστικό ταξίδι στην ψυχεδέλεια των Julies Haircut.
Ένα μικρό διαμαντάκι από την γειτονική Ιταλία.

www.myspace.com/julieshaircut
Related Posts with Thumbnails