Romain Gavras

Ο Romain Gavras είναι γιος του Κώστα Γαβρά και αυτή τη στιγμή ίσως ο πιο πολυσυζητημένος σκηνοθέτης βίντεο κλιπ. Έχει τις κεραίες του τεντωμένες προς την κοινωνία και όχι προς τον λογαριασμό της τράπεζας του. Εκφράζει τις ανησυχίες της εποχής τόσο καλά όσο λίγοι και κάνει τον υπερεκτιμημένο Ταραντίνο να τρώει τα ρούχα του. Να λοιπόν μετά τους ασιάτες ποιον θα μιμηθεί ο κύριος Παλπ Φικσιον.

Justice - Stress (η αρχή που έκανε θόρυβο)

The Last Shadow Puppets - The Age Of The Understatement (η καταξίωση)

M.I.A. - Born Free (το τώρα που συζητείται)

Πολεμώντας τον καπιταλισμό από τα μέσα

     Τελικά αυτό το Τζόρτζ είναι μεγιστοτεράστιο! Άργησα να το καταλάβω το σχέδιο του, αλλά ποτέ δεν είναι αργά. Μα και εσείς οι έλληνες δεν λέτε τίποτα. Τα έβαλα λοιπόν κάτω με ψυχρή ματιά και είδα ότι με την φανταστική πολιτική του έχει καταφέρει:

     1. το ελληνικό χρηματιστήριο να πάει για φούντο

     2. οι ελληνικές τράπεζες να πάνε για κλείσιμο

     3. οι μεγάλες βιομηχανίες είναι έτοιμες να βάλουν λουκέτο

και αφού τα κατάφερε με αυτούς τους ποταπούς στόχους σε 4-5 μήνες, έβαλε εμπρός το μεγάλο σχέδιο!

Να ρίξει όλο το παγκόσμιο οικοδόμημα του καπιταλισμού!

     Σε αυτό το σημείο βγαίνει και δηλώνει ‘Τώρα αισθάνομαι πιο σοσιαλιστής’. Μέσα στους επόμενους μήνες θα προσπαθήσει να γκρεμίσει όλους του μεγάλους πυλώνες του παγκόσμιου καπιταλισμού, δηλαδή: την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, όλα τα Χρηματιστήρια, το ευρώ, το δολάριο κτλ.

Είδωλο!

Ότι δεν έχει καταφέρει ο κομουνισμός τόσα χρόνια ο Τζόρτζ θα τα καταφέρει σε μερικούς μήνες. Και εύκολα!!!

Με την ευχή μου αγόρι μου!

Άντε να βάλει και μια βόμβα στην βουλή (την ελληνική ή την ευρωπαϊκή) και εγώ θα του κάνω άγαλμα.

Αυτά βλέπει η Παπαρήγα και κοντεύει να σκάσει από το κακό της...

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας ζητήσω, τώρα που θα σας δανείσουμε, εμείς οι ιταλοί, αν γίνετε αντί για επιτόκιο να μας στείλετε για μερικούς μήνες τον Τζόρτζ; Αλλά όχι μόνο του. Μαζί στείλτε και την Τζούλια, όμως, για να κρατά απασχολημένο τον Μπερλούσκα.

Φτηνά γαϊδούρια

     Είχα ακούσει πριν από καιρό ένα ανέκδοτο, στο οποίο ο Θεός αποφασίζει να κάνει από ένα δώρο σ’ ένα γάλλο, ένα άγγλο και έναν έλληνα. Τους ρώτησε τι θέλουν και ο γάλλος του είπε «βλέπεις το σπίτι του γείτονα μου Ζόρζ; Δεν έχω σπίτι και θέλω ένα όμοιο!». Ο άγγλος του είπε «βλέπεις το αυτοκίνητο του γείτονα μου Τζόρζ; Δεν έχω αυτοκίνητο και θέλω ένα όμοιο!». Ο έλληνας του είπε «βλέπεις τον γάιδαρο του γείτονα μου Γιώργου; Δεν έχω γάιδαρο και θέλω να ψοφήσει και του γείτονα!».

     Νοιώθω να ζω αυτές τις μέρες μέσα σε αυτό το ανέκδοτο. Όπως δεν γέλασα όταν το άκουσα, δεν γελάω και τώρα.

     Κάπως έτσι βλέπω τα πράγματα στην Ελλάδα αυτές τις μέρες. Ζητάτε από τους μακρινούς γνωστούς που δεν έχετε δει ποτέ, να σας στηρίξουν και να φανούν αληθινοί φίλοι, άλλα εσείς θέλετε να βγάλετε το μάτι του διπλανού σας φίλου. Η κάθε κοινωνική ομάδα αντί να επιθυμεί και να ζητά να κερδίσει τα δικαιώματα που έχει μια άλλη κοινωνική ομάδα, απαιτεί να καταργηθούν και τα δικαιώματα της άλλης. Τι περίεργη απαίτηση ισότητας και αυτή!

     Ελεύθερη αγορά είναι το σύστημα που αν είσαι αρκετά ισχυρός, προστατεύεις τα προϊόντα σου με δασμούς και επιχορηγήσεις, και αν δεν είσαι ισχυρός... δεν το κάνεις.

     Όπως πολύ σωστά λέγετε, οι απελευθερώσεις συντελούν στο να έχουμε πιο φτηνά προϊόντα και υπηρεσιών. Όχι πιο ποιοτικά και ούτε καλύτερα. Απελευθερώνοντας την αγορά των τροφίμων έχεις πιο φτηνά, αλλά και πιο «φτηνά» τρόφιμα όχι καλύτερα. Απελευθερώνοντας το επάγγελμα των εκπαιδευτικών έχεις πιο «φτηνή» και όχι καλύτερη εκπαίδευση. Απελευθερώνοντας το επάγγελμα του γιατρού, έχεις πιο «φτηνή» και όχι καλύτερη υγεία.

     Στην υγεία μια «φτηνής» επανάσταση για μια «φτηνή» ζωή. Φτηνά όνειρα...

...βαραίνουν για τον τρύγο

«... Μες την ψυχή του λαού μεστώνουν και βαραίνουν τα σταφύλια της οργής, βαραίνουν για τον τρύγο...»

«...Γιατί ο άνθρωπος αντίθετα με ότι άλλο οργανικό ή ανόργανο στον κόσμο, αίρεται ψηλότερα από το έργο του, ξεπερνά την κλίμακα των ιδεών του, προβάλλει πάνω από τα επιτεύγματα του. Να τι μπορεί να πει κανείς για τον άνθρωπο –ενώ οι θεωρίες αλλάζουν και καταρρέουν, ενώ οι διάφορες φιλοσοφίες, οι σχολές και οι στενοί και σκοτεινοί λαβύρινθοι της σκέψης, εθνικοί, θρησκευτικοί, οικονομικοί, ακμάζουν κι έπειτα παρακμάζουν, ο άνθρωπος τραβάει μπρος, προχωράει σκοντάφτοντας, με κόπο, κάποιες φορές και λαθεμένα.»

Δυο φράσεις από «Τα σταφύλια της οργής» του Τζον Στάινμπεκ

So you thing you can dance…

     Βρε μανία που την έχετε σε κάθε αρραβώνα, γάμο, βαφτίσια και λοιπές βουκολικές εκδηλώσεις να πρέπει ντε και καλά να μπεις στο κύκλο και να χορέψεις...

     Πήγα το Σάββατο σε γλέντι και έπρεπε οπωσδήποτε να χορέψω! Το ξέρω ακούγεται περίεργο. Δεν είμαι συνηθισμένη περίπτωση. Πρέπει να είμαι μοναδική περίπτωση γυναίκας, και μάλιστα από την Ιταλία, που δεν γουστάρει να χορεύει. Δεν μου αρέσει να χορεύω! Υπάρχουμε και εμείς όμως.

Αυτή η ιστορία που επαναλαμβάνετε κάθε φορά δεν την καταλαβαίνω. Σε αυτές τις βραδιές της μαρμότας μου έρχονται πάντα στο νου δυο τραγούδια. Και τα δύο είναι φρέσκα, δηλαδή των τελευταίων ετών. Και τα δύο ελληνικά. Μπορεί να έχουν τίτλους τόσο αντιδιαμετρικά αντίθετους, και όμως έχουν το ίδιο νόημα. Θέλουν να πουν (και λένε) το ίδιο πράγμα. Από την μια οι The Guydeborians με το Χορεύεις (βρες το εδώ) και από την άλλη ο The boy με το Γιατί δεν χορεύετε ρε;

Βλέποντας τα γεγονότα των τελευταίων ημερών μου έρχεται στο νου και ένα άλλο τραγουδάκι. Όχι και τόσο φρέσκο αυτό.

So you thing you can dance…?

... τον χορό του Ζαλόγγου;

Ρε μπας;

     Τελικά καθώς περνά ο καιρός σας συμπαθώ όλο και περισσότερο εσάς τους Έλληνες. Βασικά τον πρωθυπουργό σας και κατ’ επέκταση και εσάς. Με το που «βγήκε» ήθελε να δώσει χρήμα στον λαό, αλλά δεν «βρήκε». Ήθελε μέσα σε 100 μέρες να έχουν υπογραφεί από την βουλή 5 μέγα-νομοσχέδια, αλλά ακόμα δεν τα έχει καταφέρει ούτε με τα μισά. Πήγε να ζητήσει βοήθεια από την Ευρώπη αλλά όλοι του γύρισαν την πλάτη. Για να τους πείσει, χρησιμοποίησε την απειλή ότι θα πάει στο ΔΝΤ, και στο τέλος του είπαν να πάει. Προσπάθησε να αποφύγει την επιλογή του ΔΝΤ και τελικά όλα τον σπρώχνουν προς αυτό. Τώρα που αποφάσισε να φέρει το ΔΝΤ στην Ελλάδα, η έκρηξη του ηφαιστείου στην Ισλανδία καθήλωσε όλα τα αεροπλάνα στα αεροδρόμια και αυτή η επιλογή καθυστερεί.

     Γι αυτά και όσα όλα συμβαίνουν τους τελευταίους μήνες μόνο τρεις αιτίες μπορώ να σκεφτώ:

          α. Ο πρωθυπουργός είναι ηλίθιος

         β. Ο πρωθυπουργός είναι γκαντέμης (αποτέλεσμα της ευχής του Μηστοτάκη μετά την εκλογή Σαμαρά στην ΝΔ)

          γ. Ο πρωθυπουργός προσπαθεί να αποδείξει ότι είναι μια μεγάλη μπαρούφα η φράση του Κοέλιο «Όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να τα καταφέρεις.». Αφού δεν έχει καταφέρει να τίποτα απ’ όσα όλα ήθελε να πετύχει.

     Επειδή δεν μου αρέσουν καθόλου και μάλιστα διαφωνώ με όσα ισχυρίζεται ο Κοέλιο, σ’ όλα τα επίπεδα, τείνω προς το γ. Γι αυτό και τον συμπαθώ και άρα συμπαθώ και εσάς.

     Εσύ τι πιστεύεις; Προσοχή πριν απαντήσεις, γιατί υπάρχει μια φράση που λέει ότι «κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αναλογεί, έχει την κυβέρνηση που του αρμόζει, έχει μια κυβέρνηση που του μοιάζει».

     Αρά οι Έλληνες είστε ηλίθιοι, ή είστε γκαντέμιδες, ή δεν γουστάρετε τις μαλακίες του Κοέλιο και εσείς...